მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

Acts 7:6

5. And he gave him none inheritance in it, no, not so much as to set his foot on: yet he promised that he would give it to him for a possession, and to his seed after him, when as yet he had no child.6. And God spake on this wise, That his seed should sojourn in a strange land; and that they should bring them into bondage, and entreat them evil four hundred years.7. And the nation to whom they shall be in bondage will I judge, said God: and after that shall they come forth, and serve me in this place.
Acts თავი 7
6. And God spake on this wise, That his seed should sojourn in a strange land; and that they should bring them into bondage, and entreat them evil four hundred years.
თავი ჱ̂. ჰურიათა აღდგომისათჳს სტეფანეს ზედა და ქვითა განტჳნვისა მისისა
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
ეტყოდა მას ღმერთი ესრეთ, ვითარმედ: მწირ იყოს ნათესავი შენი ქუეყანასა უცხოსა და დაიმონებდენ მათ და ძჳრსა უყოფდენ ოთხას წელ. და ნათესავი იგი, რომელსა ჰმონებდენ, ვსაჯო მე, თქუა უფალმან. და ამისა შემდგომად გამოვიდენ და მმსახურებდენ მე ქუეყანასა ამას (7,6-7).:

თარგმანი: არა წინა-აღუდგების ესე გამოსლვათა წიგნსა, რომელი-იგი შემდგომად ოთხას ოცდაათისა წლისა იტყჳს გამოსლვასა ძეთა ისრაელისათასა, რამეთუ ოთხას ოც და მეათესა გამოვიდეს. ხოლო სტეფანე ძჳრის ყოფისა საზღვრად იტყჳს მეოთხასესა წელიწადსა. ნუ-უკუე სხუანი-იგი ოცდაათნი პირველსა ჯერსა შთასლვასა მათსა თჳნიერ ძჳრის-ხილვისა დაყვნეს! და კუალად, არა იტყჳს, ვითარმედ: მეოთხასესა წელსა გამოვიდეს; არამედ — ამისა შემდგომადო, რომელი-ესე უსაზღვროდ თქუმითა ოც და ათთა მათცა წელთა ზედა-დაჰრთავს. რამეთუ სამეოც და ათხუთმეტით წლითგან აბრაჰამისით, ოდეს აღთქუმაჲ ესე ესმა, ვიდრე მეასედ წლადმდე აბრაჰამისა — წელიწადნი ოც და ხუთ, ისაკისნი — სამეოც იაკობისნი — ოთხმეოც და ათცხრამეტ, იოსებისნი — ას ორმეოც და ოთხ და იოსების სიკუდილითგან ვიდრე გამოსლვადმდე სრულ იქმნების რიცხჳ ოთხას ოც და ათისა წლისაჲ, რომელსა შინა ისრაელნი გამოვიდეს და მეგჳპტელნი ისაჯნეს.

თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ თავი ჲა
წმინდა იოანე ოქროპირი
სწავლაჲ ჲა ძჳრის-ჴსენებისათჳს:

...კეთილი უყო ძმათა თჳსთა; იხილე მოსე, რომელსა მრავალი ძჳრი შეამთხჳეს ებრაელთა, და იგი მათთჳს ევედრებოდა ღმერთსა; იხილე ნეტარი პავლე, რომელსა აღრიცხუვადცა ვერ ეძლო ბოროტთა მათთა და ცეცხლებრ ეტყინებოდა სიყუარულითა მათითა; იხილე სტეფანე, რომელსა დაჰკრებდეს ქვასა, და იგი იტყოდა: „უფალო, ნუ შეურაცხ ამათ ცოდვასა ამას“.

ესე ყოველივე გულისჴმა-ვყოთ, საყუარელნო, და განვაგდოთ ჩუენგან ყოველი რისხვაჲ და ძჳრის-ჴსენებაჲ, რაჲთა ჩუენცა მოგჳტევნეს ღმერთმან თანანადებნი ჩუენნი მადლითა და კაცთმოყუარებითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა, რომლისა თანა მამასა სულით წმიდითურთ შუენის დიდებაჲ, სიმტკიცე, პატივი და თაყუანის-ცემაჲ აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამენ.

სრულად ნახვა