როცა იცი, რომ ქმნილებანი თავად შემოქმედის წინაშე მშვენიერნი აღმოჩნდნენ, მით უფრო მეტად განცვიფრდები მათით, მაგრამ მაინც ვერაფერს დაუმატებ მათ შექებასა და დიდებას. ასეთი მეუფე გყავს, ისეთ საქმეებს რომ აღასრულებს, ჩვენგან შექებას ვერ იტევენ. და მართლაც, როგორ შეუძლია ადამიანურ ბუნებას ღვთის საქმეთა ღირსეული შექება ან დიდება? შემდეგი სიტყვებიდანაც ხედავ დიდი ხელოვანი ღმერთის გამოუთქმელ სიბრძნეს. როგორც კი ჩვენ დედამიწის სახე გაგვიხსნა, უკვე თავისი ბრძანებით ჯეროვან შვენიერებას ანიჭებს მას, მის სახეს მრავალფეროვანი თესლებით ამკობს რა. „და თქუა ღმერთმან: აღმოამორჩენ ქუეყანამან მწუანვილი თივისაჲ. მთესველი თესლისაჲ, ნათესავობისაებრ და მსგავსებისა და ხე ნაყოფიერი მყოფელი ნაყოფისა, რომლისა თესლი მისი მის თანა მსგავსებისაებრ ქუეყანასა ზედა. და იქმნა ეგრეთ" (). რას ნიშნავს: „და იქმნა ეგრეთ"? უფალმა ბრძანა, ესე იგი, და დედამიწამ მაშინვე შობის ტკივილი იგრძნო და თესლთა აღმოცენებისთვის მომზადდა. „და გამოიღო ქუეყანამან მწუანვილი თივისაჲ, მთესველი თესლსა ნათესავობისაებრ და მსგავსებისაებრ და ხე...
Genesis 1:11
10. And God called the dry land Earth; and the gathering together of the waters called he Seas: and God saw that it was good.11. And God said, Let the earth bring forth grass, the herb yielding seed, and the fruit tree yielding fruit after his kind, whose seed is in itself, upon the earth: and it was so.12. And the earth brought forth grass, and herb yielding seed after his kind, and the tree yielding fruit, whose seed was in itself, after his kind: and God saw that it was good.
Genesis თავი 1