ასევე ამ მართალსაც, თუ ღვთისმოყვარე არ იქნებოდა, ბუნებრივი იქნებოდა ამაზეც ეფიქრა: აი, მამამ, ჩემდამი სიყვარულის გამო, სამშობლო მიატოვა, ძველი ჩვეულებები დაივიწყა და, ყველაფრის გადალახვით, იგი აქამდეც კი მოვიდა და, თითქმის შეიძლება ითქვას, ჩემს გამო უცხო მიწაზე მოკვდა; მე კი, მისი სიკვდილის შემდეგაც, არ ვცდილობ იმავეთი გადავუხადო, არამედ ვშორდები, ნათესავებთან ერთად მამის საფლავსაც ვტოვებ? მაგრამ ვერაფერმა ასეთმა ვერ შეაჩერა მისი განზრახვა; ღვთისადმი სიყვარულმა გააკეთა ის, რომ ყველაფერი მსუბუქად და ადვილად ეჩვენა. მართლაც, თუ ის ადამიანურ მოსაზრებებს დაეყრდნობოდა, შეიძლებოდა ესეც ეფიქრა: მე უკვე ასეთ ასაკში ვარ და ღრმა სიბერეს ვუახლოვდები: სად წავიდე? ძმაც არ წამოვიყვანე, არცერთი ნათესავი არ მყავს ჩემთან, ყველა ერთი სისხლისგან განვეყენე: როგორ წავიდე მარტოდმარტო, უცხო მხარეში, სადაც არც ის ვიცი, სად მთავრდება ჩემი მოგზაურობა? და რა მოხდება, თუ გზად მომიხდა სიკვდილი, რა სარგებელი იქნება ამ ყველაფრისგან? ვინ დამარხავს მე, მოხუცს, უცხოელს, უნათესავოს, უსახლკაროს? ჩემი ცოლი თუ მეზობლებს შეავედრებს, რაიმე თანალმობა გამოიჩინონ და დაფარონ...
Genesis 12:2
...ხსენე, ახლა შეხედე, რა ხდება, და იკვირვე მართლის მოთმინებასა და კაცთმოყვარე ღვთის ძალას, რა დიდებით გამოიყვანს ეგვიპტიდან მართალს, რომელიც იქ ასეთი შიშითა და ძრწოლით შევიდა. „ჰრქუა, — ნათქვამია, — ფარაო კაცთა აბრაამისთა თანა განვლინებად მისსა ცოლი-ცა მისი და ყოველნი, რაოდენნი იყუნეს მისნი, და ლოთ მის თანა" (). მართალი მიდის ყოველგვარი პატივითა და დიდი სიმდიდრით და მისი ბედის მოვლენებით მოძღვარი ხდება არამხოლოდ ეგვიპტელთათვის, არამედ გზაზე და პალესტინაში მცხოვრებთათვისაც. მართლაც, ვინც ხედავდა, როგორ ადრე, შიმშილით აიძულებული, შიშითა და ძრწოლით მიდიოდა ეგვიპტეში, ხოლო ახლა ასეთი დიდებით, სიუხვითა და სიმდიდრით ბრუნდებოდა, — ამისგან ღვთის განგების ძალას შეიცნობდა. ვინ ხილავდა ოდესმე, ვის სმენოდა ამის მსგავსი? წავიდა ეგვიპტეში, შიმშილისგან თავის დასაღწევად, ხოლო ბრუნდება იქიდან სიმდიდრითა და გამოუთქმელი დიდებით! ნუ გიკვირს, საყვარელო, ნუ გაოცდე ამას, არამედ იკვირვეც და განცვიფრდიც და ადიდე ჩვენი საერთო უფლის შეძლება. შეხედე კიდევ, როგორ ამ პატრიარქის შთამომავლებიც ზუსტად ისე ჩავიდნენ ეგვიპტეში შიმშილით აიძულებულნი, ხოლო იქიდან, ხანგრძლივი მონობისა და გაჭირვების შემდეგ, დიდი სიმდიდრით დაბრუნდნენ. ასეთია ჩვენი ბრძენი მეუფე: ჯერ უბედურებე...
...რთმან ამცნო მას: „გამოვედ ქუეყანისაგან შენისა და ნათესავისაგან შენისა და სახლისაგან მამისა შენისა და მოვედ ქუეყანასა, რომელი მე გიჩუენო შენ“. არა შესაწუხებელ იყოა სიტყუაჲ ესე კაცისათჳს ესევითარისა? არამედ დაურთო ნუგეშინის-ცემაჲცა: „გყო შენ ნათესავად დიდადო“. ხოლო გამო-რაჲ-ვიდა მიერ ქუეყანით და მოვიდა, ვინაჲცა უბრძანა ღმერთმან, მრავალნი ჭირნი და მწუხარებანი შეემ-თხჳნეს, სიყმილნი და მიმოსლვანი, არამედ ნუგეშინის-ცემანიცა მარადის მიეცემოდეს ღმრთისა მიერ: ოდესმე წყლულებაჲ იგი ფარაოჲსი და შიში ღმრთისა მიერ მის ზედა მოწევნული, და კუალად გამოსლვაჲ მისი ეგჳპტით პატივითა და სიმდიდრითა დიდითა. და შემდგომითი შემდგომად ყოველივე ცხორებაჲ მისი ამით სახითა აღესრულა, ოდესმე განსაცდელითა და ოდესმე ნუგეშინის-ცემითა.
ეგრეთვე სხუათა მათ მამათმთავართაჲ, ეგრეთვე წმიდათა მოციქულთაჲ, და უფროჲსადღა მათი ცხორებაჲ უმრავლესი ჭირითა აღესრულებოდა და განსაცდელითა, არამედ აქუნდა ღმრთისამიერი ნუგეშინის-ცემაჲ, ვითარცა პავლე იტყჳს: „კურთხეულ არს ღმერთი და მამაჲ უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესი, მამაჲ მოწყალებათაჲ და ღმერთი ყოვლისა ნუგეშინის-ცემისაჲ, რომელი ნუგეშინის-მცემს ჩუენ ყოველთა შინა ჭირთა ჩუენთა, რაჲთა შეუძლოთ ჩუ...