მოისმინეთ, საყვარელნო, რა ბრძანებები მისცა უფალმა ქალდეველს, მოხუცს, რომელმაც არც რჯული იცოდა, არც წინასწარმეტყველები წაეკითხა და არანაირი სხვა სწავლება არ მიეღო? ხედავთ, რა მნიშვნელოვანი ბრძანებებია? რა ამაღლებული და მამაცური სული სჭირდებოდა მათ აღსასრულებლად? შეხედეთ პატრიარქის მორჩილებასაც, როგორ აღწერს მას წერილი. „და გამოვიდა", — ამბობს, — „აბრაამ, ვითარცა ამცნო მას უფალმან, და ჰყუა მის თანა ლოთ". ნათქვამია არა უბრალოდ: „გამოვიდა აბრაამ", არამედ: „ვითარცა ამცნო მას უფალმან", — ანუ ის ყველაფერი აღასრულა, რაც ბრძანებაში იყო მოცემული. ღმერთმა უთხრა, ყველაფერი — ნათესაობა და სახლი — დაეტოვებინა, — და მან დატოვა. უთხრა, უცნობ მიწაზე წასულიყო, — ის დაემორჩილა. აღუთქვა „ნათესავად" დიდად ყოფა და კურთხევა, — მან ირწმუნა, რომ ესეც აღსრულდებოდა. ერთი სიტყვით, „ვითარცა ამცნო მას უფალმა" ღმერთმა, ისე „გამოვიდა", ანუ ღვთის სიტყვები ირწმუნა, ყოველგვარი ყოყმანისა და ეჭვის გარეშე, და მტკიცე სულითა და გამბედაობითით წავიდა: ამიტომაც დიდი კეთილგანწყობის ღირსი გახდა უფლისგან. „და ჰყუა", — ნათქვამია, — „მის თანა ლოთ"....
Genesis 12:4
3. And I will bless them that bless thee, and curse him that curseth thee: and in thee shall all families of the earth be blessed.4. So Abram departed, as the LORD had spoken unto him; and Lot went with him: and Abram was seventy and five years old when he departed out of Haran.5. And Abram took Sarai his wife, and Lot his brother's son, and all their substance that they had gathered, and the souls that they had gotten in Haran; and they went forth to go into the land of Canaan; and into the land of Canaan they came.
Genesis თავი 12