Job 40

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. Moreover the LORD answered Job, and said,2. Shall he that contendeth with the Almighty instruct him? he that reproveth God, let him answer it.3. Then Job answered the LORD, and said,4. Behold, I am vile; what shall I answer thee? I will lay mine hand upon my mouth.5. Once have I spoken; but I will not answer: yea, twice; but I will proceed no further.6. Then answered the LORD unto Job out of the whirlwind, and said,7. Gird up thy loins now like a man: I will demand of thee, and declare thou unto me.8. Wilt thou also disannul my judgment? wilt thou condemn me, that thou mayest be righteous?9. Hast thou an arm like God? or canst thou thunder with a voice like him?10. Deck thyself now with majesty and excellency; and array thyself with glory and beauty.11. Cast abroad the rage of thy wrath: and behold every one that is proud, and abase him.12. Look on every one that is proud, and bring him low; and tread down the wicked in their place.13. Hide them in the dust together; and bind their faces in secret.14. Then will I also confess unto thee that thine own right hand can save thee.15. Behold now behemoth, which I made with thee; he eateth grass as an ox.16. Lo now, his strength is in his loins, and his force is in the navel of his belly.17. He moveth his tail like a cedar: the sinews of his stones are wrapped together.18. His bones are as strong pieces of brass; his bones are like bars of iron.19. He is the chief of the ways of God: he that made him can make his sword to approach unto him.20. Surely the mountains bring him forth food, where all the beasts of the field play.21. He lieth under the shady trees, in the covert of the reed, and fens.22. The shady trees cover him with their shadow; the willows of the brook compass him about.23. Behold, he drinketh up a river, and hasteth not: he trusteth that he can draw up Jordan into his mouth.24. He taketh it with his eyes: his nose pierceth through snares.

წინა თავი შემდეგი თავი

Job 40 განმარტებები

დამოწმებები (2)

ჰომილია 8

2 ტიმოთეს მიმართ 3:1-4

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

Job 40:3

3. ღვთისმოსაობის გზა და წერილით გამტკიცება:

...ს; ამიტომ აქ მართალნი ჭირს ითმენენ: რადგან მწირნი არიან, რადგან უცხონი არიან, რადგან უცხო მხარეში არიან. ამრიგად, მართალნი ამას გამოცდისათვის ითმენენ; რადგან მოისმინე ღმერთის სიტყვა იობისადმი: „ანუ ჰგონებ, ვითარმცა სხუად რადმე გამოგეცხადე შენ? არამედ, რათა გამოსჩნდე მართლად" ()? ხოლო ცოდვილნი, თუკი ოდესმე ასეთ რამეს ითმენენ, ცოდვების სასჯელს იხდიან.

ამრიგად, ყველაფერში მადლობა შევწიროთ ღმერთს — იქნება გამოცდისათვის, იქნება ცოდვების სასჯელად, რადგან ორივე ეს სასარგებლოა. არაფერს აკეთებს სიძულვილით და არც ჩვენგან ზურგშექცევით, არამედ ორივე ამას ჩვენზე მზრუნველობითა და ზრუნვით იქმს. ამბობს: „რამეთუ სიყრმითგან საღმრთონი წიგნნი იცნი" (). ესე იგი, ადრეული ასაკიდან საღმრთო წერილი ისწავლე. ღვთაებრივ წერილებს კი საღმრთო წიგნებს უწოდებს. მათში აღიზარდე, ამიტომ მათითაც შენი რწმენა მტკიცე უნდა იყოს...

თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ თავი ლგ

სახარებაჲ მათესი 10:16-22

წმინდა იოანე ოქროპირი

Job 40:3

სწავლაჲ ლგ მოთმინებისათჳს განსაცდელთაჲსა და სახე იობისგან:

...შინის-ცემაჲ იყო, რომელ იცოდეს, ვითარმედ ღმრთისათჳს შეემთხუევის, რაჲცა შეემთხჳოს. გარნა იობ არა იცოდა, თუ საქმე იგი გამოცდაჲ იყო და ბრძოლაჲ. უკუეთუმცა იცოდა, ყოვლადვე არამცა შეჰრაცხა განსაცდელი იგი.

ამისთჳსცა ოდეს-იგი ჰრქუა უფალმან: „ანუ ჰგონებ, ვითარმცა სხუად რაჲმე გამოგეცხადე შენ? არამედ რაჲთა გამოსჩნდე მართლად“, იხილე, ვითარ ერთისა მისთჳს სიტყჳსა ესრეთ განისუენა სულმან მისმან: შეურაცხ-ყო თავი თჳსი და ყოველივე იგი, რაჲ შემთხუეულ იყო, არარად შეჰრაცხა. ამისთჳს იტყოდა: „ჰამბვით მესმინა შენთჳს ყურთა ჩემთა პირველ, ხოლო აწ თუალმან ჩემმან გიხილა შენ. ამისთჳს განვიქარვე თავი ჩემი და დავდენ და შემირაცხიეს თავი ჩემი მიწად და ნაცრად“.

ამას უკუე ესევითარსა სიმჴნესა, ამას ესევითარსა გონიერებასა ჩუენცა ვჰბაძვიდეთ, მორწმუნენო, რომელნი-ესე შჯულსა ძუელსა და ახალსა სწავლულ ვართ, ვჰაბძვიდეთ პირველ ახლისა და ძუელისაცა შჯულისა ყოფილსა, რაჲთა საუკუნეთაცა სავანეთა ზიარ მისა ვიქმნეთ, რომელთა ღირსმცა ვართ ყოველნი მიმთხუევად მადლითა და კაცთმოყუარები-თა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა, რომლისა თანა მამასა სულით წმიდითურთ შუენის დიდებაჲ, პატივი და სიმტკიცე აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამენ.

წინა თავი შემდეგი თავი