თ ა რ გ მ ა ნ ი: იხილე, ვითარ ნუგეშინის-სცემს მათ, რამეთუ იტყჳს, ვითარმედ: არა თქუენისა მომადლებისათჳს ვიტყჳ, არამედ დაღაცა-თუ ბევრეულგზის შესწუხნეთ, მე უმჯობჱსსა თქუენსა გეტყჳ. რამეთუ თქუენი ნებაჲ ესე არს, რაჲთამცა თქუენ თანა ვიყავ, არამედ უმჯობესი არა ესრეთ არს, რამეთუ „უკუეთუ მე არა წარვიდე, ნუგეშინისმცემელი იგი არა მოვიდეს“ (16,7). იხილე აქა, ჴელმწიფებაჲ იგი სულისაჲ ვითარ დიდ არს, რამეთუ იტყჳს, ვითარმედ: „უკუეთუ წარვიდე, მოგივლინო იგი თქუენ. და მოვიდეს იგი და ამხილოს სოფელსა“ (16,7-8). ესე იგი არს, ვითარმედ: ჩემ მიერცა ქმნულნი საქმენი კმა არიან პირისა დაყოფად უკეთურთა და მიზეზისა მოწყუედად, ხოლო ოდეს იგიცა მოვიდეს და ქმნეს ესრეთვე და სწავლანი უმეტესნი და სასწაულნი დიდნი, მაშინ უმეტესისა საშჯელისა თანამდებ იქმნენ, რაჟამს ჰხედვიდენ, ვითარმედ იგი ყოველი სახელითა ჩემითა იქმნებოდის. რამეთუ აწ იტყჳან, ვითარმედ: „ხუროჲსა ძჱ არს, რომლისა მამაჲ და დედაჲ ჩუენ ვიცით“; ; ; ხოლო რა-ჟამს იხილონ...
John 16:7
...), რომლისათჳს თჳთ თავადი ეტყოდა მოწაფეთა, ვითარმედ: "რაჲ-იგი მესმა მამისაგან, მას გითხრობ თქუენ" (). ხოლო ოდეს ესმა მოწაფეთა? გარნა თუ მაშინ, რაჟამს ჰრქუა: "უმჯობეს არს თქუენდა, უკუეთუ მე წარვიდე. უკუეთუ მე არა წარვიდე, ნუგეშინის-მცემელი იგი არა მოვიდეს თქუენდა" (). ესე იგი არს, ვითარმედ: უკუეთუ არა დააკლდეთ ჴორციელად ხილვასა ჩემსა, ვერ ისწავებთ სურვილსა სულისასა, არამედ რაჟამს მე წარვიდე, მაშინ მოფენითა სულისაჲთა ისწაოთ, თუ რაჲ არს სიყუარული სულიერი, არა-მოქენე ჴორცთა მახლობელობისაჲ.
რამეთუ იოვანე ნათელ-სცემდა წყლითა, ხოლო თქუენ ნათელიღოთ სულითა წმიდითა, არა მრავალთა ამათ დღეთა შემდგომად (1,5).
თარგმანი: არღარა მიფარულად იტყჳს, ვითარმედ: "უმცირესი სასუფეველსა ცათასა უფროჲს მისსა არს" (), არამედ განცხადებულად გამოაჩინებს, თუ რაოდენ უმეტეს არს იოვანესსა, რამეთუ იგი წყლითა ნათელ-სცემდა, და წყლისაჲ იგი ნათლის-ღებაჲ მოციქულთა მიეღო ჟამად-ჟამად, ვითარ-იგი ცხად ჰყოფს უფალი, პეტრეს რაჲ ჰრქუას: "განბანილსა მას არა უჴმს განბანად, გარნა ფერჴნი ხოლო" (), გარნა წყალსა, რომელსა ზედა არა სახელ-ედვას "მამ...
...იგი, ვინაჲთგან რომელსა ფრიად უყუარს იგი და შეყუარებულ არს მის მიერ, მას ესრეთ ჰნებავს. ამისთჳს მრავალგზის იტყოდა ერთბამად სიტყუათა მათ შემაწუხებელთაცა და ნუგეშინისმცემელთაცა, რაჲთამცა გამოცადნა გონებანი მათნი, რამეთუ სიტყუაჲ ესე, ვითარმედ: „თქუენ თანა იყოს“, და ვითარმედ: „უმჯობეს არს თქუენდა, რაჲთა მე წარვიდე“, ნუგეშინის-ცემისა იყო. რამეთუ ამისთჳს მრავალი რაჲ თქუა, ვითარმედ: „თქუენ თანა იყოს“, და ვითარმედ: „სოფელი ვერ მიიღებს მას“, და: „მან მოგაჴსენოს ყოველივე“, და: „სული ჭეშმარიტებისაჲ“, და: „სული წმიდაჲ“, და: „ნუგეშინისმცემელი“, რაჲთა არა მწუხარე იყვნენ, ვითარმცა არა იყო ჴელისაღმპყრობელ მათა და შემწე. ხოლო იტყჳს, ვითარმედ: „უმჯობეს არს“, რაჲთა გულისხმა-ყონ, ვითარმედ მან ყვნეს იგინი სულიერ.
სწავლაჲ ოე: ძალისა მისთჳს, რომელი მოციქულთა სულისა მიერ წმიდისა მიიღეს, და სათნოებისათჳს და უკეთურებისა და ანგელოზთა და კაცთა
და ესრეთცა უკუე იქმნა, რამეთუ რომელთა-იგი ეშინოდა და ძრწოდეს, მათ მო-რაჲ-იღეს სული წმიდაჲ, მეყსეულად უშიშად შევიდოდეს ბრძოლად მახჳლისა და ცეცხლისა და მჴეცთა და ზღუათა და ყოვლისა ჭირისა, და უსწავლელთა მათ და უმეცართა ესევითარი სიბრძნჱ და კადნიერებაჲ მოიღეს, ვიდრეღა ყოველნი განაკჳრვნეს; რამე-თუ თიჴისანი იყვნეს, და რკინის...