...რომელ სნეულებაზე? რომელ ტკივილზე? არაფერი ამგვარი არ უთქვამს თავისთვის, არც აღშფოთებულა და არც უგლოვია, თითქოს ამბობდა: „აი, მშვენიერ საზღაურს ვიღებ: მე, ვინც „შჯულსა მისსა ზრახავნ იგი დღე და ღამე“ (), ასეთი ღირსების მქონე, ყოველზე დამდაბლებული გავხდი; მტრების დამნდობი კი აღვირახსნილი შვილის ხელში ჩავვარდი.“ არაფერი ამგვარი არ უთქვამს და არც უფიქრია, არამედ ყოველივეს სულიერი სიბრძნით იტანდა და მომხდარში ერთი ნუგეში ჰქონდა: ეს ყველაფერი ღვთის ცოდნით ხდებოდა. როგორც სამი ყრმაც ამბობდა: „და უკუეთუ არა საცნაურ იყვნენ შენდა, მეფე, ვითარმედ ღმერთთა შენთა არა ვეკუთნვით და ხატსა ოქროსასა, რომელი აღსდგი, არ თაყუანის-ვსცემთ.“ (); ხოლო თუ ვინმე მათ ეტყოდა: „და რომელი სასოებით კვდებით?“ რას მოელით, ან რას ესავთ სიკვდილის შემდეგ, ცეცხლის შემდეგ, რადგან აღდგომის მოლოდინი ჯერ კიდევ არ იყო? მაშინ მოისმენდა პასუხს: „ჩვენთვის უდიდესი საზღაური სწ...
1. Blessed is the man that walketh not in the counsel of the ungodly, nor standeth in the way of sinners, nor sitteth in the seat of the scornful.2. But his delight is in the law of the LORD; and in his law doth he meditate day and night.3. And he shall be like a tree planted by the rivers of water, that bringeth forth his fruit in his season; his leaf also shall not wither; and whatsoever he doeth shall prosper.4. The ungodly are not so: but are like the chaff which the wind driveth away.5. Therefore the ungodly shall not stand in the judgment, nor sinners in the congregation of the righteous.6. For the LORD knoweth the way of the righteous: but the way of the ungodly shall perish.