Psalms 36:1

...ხმობს მათ, ვისაც ღმერთი შეეწევა. რადგან ამბობს: „ნეტარ არს ერისა მის, რომლისა არს უფალი ღმერთი მათი“ (ფსალმ 143:15). და კვლავ: „ნუ გშურნ უკეთურთა, ნუცა გშურნ მათი, რომელნი იქმან უსჯულოებასა“ (ფსალმ 36:1). ხედავ წმინდანებს, რომლებიც სხვებსაც შეაგონებენ და თავადაც განსაცდელებში შეურყევლად რჩებიან?

მაშ, მოისმინე იაკობი, რომელიც ამბობს: „უკუეთუ იყოს ღმერთი ჩემ თანა და დამიცვეს მე გზასა მას, რომელსა მე მივალ, და მცეს მე პური ჭამად და სამოსელი შემოსად“ (დაბ 28:20). და აბრაამსაც: „უკუეთუ საბლითგან ვიდრე ტერფადმდე ჴამლისა მოვიღო ყოველთაგან შენთა“ (დაბ 14:23). და მაშინაც, როცა მისი ცოლი საფრთხეში იყო, რომ შეერყვნათ, და შიმშილიც აწვა, აბრაამს არც ერთი უსიამოვნო სიტყვა არ წარმოუთქვამს. და როცა ყრმამ უთხრა: მამაო, **„აჰა ცეცხლი და შეშაჲ; სადა არს ცხოვარი მსხუერპლისაჲ?“...

...რებისათჳს სარწმუნოებითა ქრისტე იესუჲსითა"** (2 ტიმ 3:14–15). ეს რას ნიშნავს? როგორც დავით წინასწარმეტყველმა შეგვაგონა და თქვა: „ნუ გშურნ უკეთურთა, ნუცა გშურნ მათი, რომელნი იქმან უსჯულოებასა" (ფსალმ 36:1), ასევე პავლეც გვაგონებს და ამბობს: „ხოლო შენ დაადგერ მას ზედა, რომელიცა გისწავიეს და გრწმენა" (2 ტიმ 3:14). უბრალოდ „გისწავიეს" (2 ტიმ 3:14) კი არ უთქვამს, არამედ „გრწმენა"-ც (2 ტიმ 3:14), ესე იგი, ირწმუნე. მერედა რა ვირწმუნე? რომ ეს არის სიცოცხლე. ამრიგად, თუნდაც აქ იმის საწინააღმდეგოს ხედავდე, რაც ირწმუნე, ნუ შეძრწუნდები, რადგან აბრაამმაც საწინააღმდეგო დაინახა, მაგრამ არაფერი ევნო: მოისმინა, რომ „რამეთუ ისაკისგან გეწოდოს შენ ნათესავად" (დაბ 21:12), და მაინც ისაკის დაკვლა ებრძანა, მაგრამ არც შეძრწუნდა და არც...