Psalms 36:2

...განვლილი ცხოვრების ანგარიში მოითხოვა, ასე მიჰყავს სათნოების საქმეში. რადგან მხოლოდ ბოროტთაგან თავის შეკავება არ კმარა, არამედ კეთილის ქმნაც უნდა დაერთოს. ამიტომაც, შემდგომაც შეაგონებს და ამბობს: „მოიქეც ბოროტისაგან და ქმენ კეთილი“ (ფსალმ 36:27)². რადგან სასჯელის მოტანა სათნოების უმოქმედობასაც შეუძლია და არა მხოლოდ ბოროტების მოქმედებას. რადგან ისინიც, რომლებმაც მშიერი არ გამოკვებეს, მწყურვალი არ დაარწყულეს და შიშველი არ შემოსეს, არ იტაცეს, ანგარებით არავის არაფერი წაართვეს, სხვისი არაფერი აუღიათ; მაგრამ რადგან წყალობა არ აღასრულეს, სწორედ ამიტომ უკვდავ სასჯელსა და დაუსრულებელ სატანჯველს მიეცემიან. აქედან ვსწავლობთ, რომ ბოროტთაგან თავის შეკავება ჩვენთვის ცხონების დასაწყისიც კი არ არის, თუ მას კეთილთა მოპოვებაცა და სათნოების საქმეც არ დაერთო.

9. სიმართლის მსხვერპლი და განგების ნათელი

სწორედ ამიტომ წინასწარმეტყველი, როცა გულშ...

...ფსალმ 77:34). მაშ, საყვარელნო, ვინაიდან ამჟამინდელ მარხვის დროს ჩვენს თანამოშველედ გვყავს, ვისწრაფოთ ყველანი ცოდვათა აღსარებისკენ, განვეშოროთ ყოველ ბოროტებასა და ყოველი სათნოება ვქმნათ. ასე გვასწავლის ნეტარი წინასწარმეტყველი დავითი, რომელიც ამბობს: „მოიქეც ბოროტისაგან და ქმენ კეთილი" (ფსალმ 36:27). თუ ასე მოვიწყობთ თავს და საჭმლის მარხვას ბოროტებისგან თავის შეკავებასაც შევუერთებთ, უფრო დიდ კადნიერებას მივიღებთ და ღვთისგან უხვი მოწყალების ღირსნი შევიქნებით, როგორც ამჟამინდელ ცხოვრებაში, ისე იმ საშინელ დღეს, ღვთისთვის სათნო ადამიანთა ლოცვითა და შუამდგომლობით, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომლის თანა მამასა, სულიწმიდითურთ, დიდება, ძალა, პატივი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.

...ე-თურებისაგან სული შენი. ვიდრემდის იყვნენ შენ თანა გულისსიტყუანი ბილწნი?“ (შდრ. იერ. 4,14)

განვიბანოთ უკუე ნუ მწჳრითა, არამედ წყლითა მოწყალებისაჲთა და ნუ ანგაჰრებითა. პირველად განეყენე მოხუეჭასა და ტაცებასა და მერმე ქმენ მოწყალებაჲ. „მოიქეც ბოროტისაგან და ქმენ კეთილი“, (ფსალმ. 36,27) დააყენენ ჴელნი მოხუეჭისაგან და ესრეთ წარჰმართენ იგინი მოწყალებად. უკუეთუ მითვე ჴელითა, რომლითა ვსძარცუვიდეთ, სხუათა და სხუათა შევჰმოსდეთ, საძაგელ არს ესე წინაშე უფლისა. რამეთუ კაენისთჳსცა უმჯობეს იყო, უკუეთუმცა არა შეეწირა, ხოლო უკუეთუ რომელმანიგი უდარჱსი შეწირა, განარისხა, რომელი სხჳსასა შესწირვიდეს, არა ფრიად განარისხოსა? რამეთუ გრქუას შენ, ვითარმედ: მე არა მოტაცებაჲ გასწავე, და შენ მოტაცებულისა მიერ პატივ-მცემა? „ჰგონებ სამე, უშჯულოო, ვითარმედ მეცა შენვე გემსგავსო? აწ გამხილნე და წარმოგიდგინნე წინაშე პირსა შენსა ცოდვანი შენნი“. (ფსალმ. 49,21)

გარნა ნუ იყოფინ სმენად ერთისაცა ჩუენგანისა ამის ჴმისაჲ, არამედ რაჲთა მოწყალებაჲ წმიდაჲ ვქმნეთ და საუკუნენი კეთილნი დავიმკჳდრნეთ მადლითა და კაცთმოყუარებითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა, რომლისაჲ არს დიდებაჲ და სიმტკიცჱ თანა მამით და სულით წმიდითურთ...