მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

Romans 11:12

11. I say then, Have they stumbled that they should fall? God forbid: but rather through their fall salvation is come unto the Gentiles, for to provoke them to jealousy.12. Now if the fall of them be the riches of the world, and the diminishing of them the riches of the Gentiles; how much more their fulness?13. For I speak to you Gentiles, inasmuch as I am the apostle of the Gentiles, I magnify mine office:
Romans თავი 11
12. Now if the fall of them be the riches of the world, and the diminishing of them the riches of the Gentiles; how much more their fulness?
თავი ი̂ვ
წმ. კირილე ალექსანდრიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: არამედ მათითა შეცოდებითა ცხორებაჲ წარმართთაჲ იქმნა საშურებელად მათდა. უკუეთუ შეცოდებაჲ იგი მათი —სიმდიდრე სოფლისაჲ (11,11-12).:

თარგმანი: ამის ადგილისა სიტყუათა პირი ყოველივე ესე არს, რაჲთა ჰურიათაცა ნუგეშინის-სცეს და არა წარუკუეთოს სასოებაჲ, არამედ უჩუენოს, ვითარმედ, უკუეთუ მოიქცენ, შეიწყნარებს მათ ღმერთი; და წარმართთაგანნიცა დაამდაბლნეს, რაჲთა არა ზუაობდენ; და ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ: ამისთჳს ცხოვნდეს წარმართნი, რამეთუ მათ ცხორებაჲ არა ინებეს, თუ არა, უკუეთუმცა ენება, მათი ჯერ-იყო პირველად ცხოვნებაჲ, და მერმეღა — წარმართნი. ვინაჲთგან უკუე მათ არა ინებეს ცხორებაჲ, მერმე პატივ-იცნეს წარმართნი. თუ არა, უკუეთუმცა ენება ჰურიათა, იგინიმცა პირველნი იყვნეს, ვიდრეღა წარმართნი, რამეთუ ესე თჳთ იტყჳს, ვითარმედ: "პირველად ჰურიანი და მერმეღა წარმართნი", და უფალი იტყოდა, ვითარმედ: "წარვედით უფროჲსად ცხოვართა მათ მიმართ წარწყმედულთა ძეთა ისრაჱლისათა". ჰხედავა, რამეთუ ურწმუნოებამან ჰურიათამან ადგილ-სცა წარმართთა უპირატეს-ყოფად სარწმუნოებითა. არამედ ვინაჲთგან მოვიდა მათდა იესუ და არა შეიწყნარეს იგი ბევრეულთა მათ სასწაულთა ზედა, არამედ ჯუარს-აცუეს, მერმე მოიზიდნა წარმართნი ქრისტემან, რაჲთა მათი პატივი ამხილებდეს მათსა უგუნურებასა და ნუ-უკუე შეშურდეს და მოიქცენ.

ებისტოლე ჰრომაელთა მიმართ თავი 10
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
პავლესი: უკუეთუ შეცოდებაჲ მათი — სიმდიდრჱ სოფლისაჲ, რავდენ უფროჲს — სავსებაჲ იგი მათი (11,12).:

თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ: უკუეთუ მათ განარისხეს და მან წარმართთა ესოდენნი კეთილნი მისცნა, უკუეთუმცა არა განერისხა, არამცა უფრო ექმნა-ა საქმე იგი? არა თუ თჳნიერ მის საქმისა ვერ ეძლო აღსრულებაჲ განგებულებისა თჳსისაჲ.

თავი ი̂ვ. მიზეზისათჳს, რომლისა ძლით განვარდეს, რამეთუ მრწემობად და შეურაცხებად შეჰრაცხეს, შურისათჳს წარმართთაჲსა, რომელთა უაღრეს მათსა პატივ-ეცა და დაიწერნეს მორწმუნისა მის ისრაჱლისა თანა
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: რამეთუ უკუეთუ შეცოდებაჲ იგი მათი სიმდიდრე სოფლისა, და ძლეულებაჲ იგი მათი სიმდიდრე წარმართთა, რაოდენ უფროჲს სავსებაჲ იგი მათი! (11,12).:

თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ: უკუეთუ ჟამერთ დაყოვნებამან ჰურიათა რწმუნებისამან და ჰურიასტანით განსხმამან ქადაგთამან განამდიდრა სოფელი მრავალთესლთა წარმართთა მიერ, რაოდენ არა უფროჲს სავსება ექმნეს სოფელსა შემდგომად წარმართთასა მოქცევაჲ ჰურიათაჲცა. ხოლო ამას ყოველსა იტყჳს მოციქული, რაჲთა ნუგეშინის-სცეს და არა სასოწარკუეთილ ყვნეს იგინი და აღაშურვნეს წარმართთა მოსლვად სარწმუნოებად. უკუეთუ არა, ესე ცხად არს, ვითარმედ, რაოდენცამცა ძლეულ და დაცემულ იყვნეს იგინი, ვერ ცხონდებოდეს წარმართნი მხოლოდ დაცემითა ოდენ მათითა, არათუმცა შეეწყნაა სარწმუნოებაჲ, ვითარ-იგი კუალად არცა ჰურიანი დაეცემოდეს წოდებითა წარმართთაჲთა, არათუმცა თჳთ ურწმუნო და მბრძოლ ღმრთის ქმნილ იყვნეს.

დამოწმებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის