თარგმანი: განაცხადებს, ვითარმედ უმეტეს არს მადლით მინიჭებული განმართლებაჲ, რომელსა-იგი მიჰმადლებს სარწმუნოებაჲ უფროჲს საქმეთათჳს სასყიდლად მიცემულისა მის, რამეთუ ვინ არს ესოდენ ყოველსავე შინა უნაკლულოჲ სათნოებითა, რომელმან ყოვლითურთ ყოს ღმერთი თანამდებ თჳსსა, სრულებით მოქმედებითა ყოველთა მცნებათაჲთა. ხოლო სარწმუნოებით განმართლებული მადლით განმართლდების. და სადა ქრისტე მიჰმადლებდეს, უეჭუელად დიდთა მიჰმადლებს, ვითარ-იგი არიან: მადლი შვილებისაჲ, ძმა-ყოფაჲ ქრისტესი, მკჳდრ ღმრთისა ყოფაჲ, — რომელთაჲ-ამათ ოდესმცა უძლეთ მოგებად თჳსთა წარმართებათა მიერ! რამეთუ არა მცირე საქმე არს, რაჟამს ესოდენი სარწმუნოებაჲ აქუნდეს კაცსა, ვითარმედ ძალ-უც ღმერთსა არა ხოლო ღმრთისმსახურთაჲ, არამედ უღმრთოჲსაცა განმართლებაჲ, რომელი-ესე საქმე არს სულისა მჴნისა და ახოვნისაჲ. ამისთჳსცა ესევითარი იგი გულისსიტყუაჲ სიმართლედ შეერაცხების მას. ხოლო სიმართლე ბევრეულთა კეთილთა შემომკრებელ არს.
Romans 4:5
4. Now to him that worketh is the reward not reckoned of grace, but of debt.5. But to him that worketh not, but believeth on him that justifieth the ungodly, his faith is counted for righteousness.6. Even as David also describeth the blessedness of the man, unto whom God imputeth righteousness without works,
Romans თავი 4