თარგმანი: ესრეთ ეტყჳს, ვითარმედ: უკუეთუ აქავე ჯერ-არს ძიებაჲ მოსაგებელთა სიმდიდრისა და მეფობისათაჲ, ამიერ ვჰგონებ ოდენ, და არა დამიმტკიცებიეს-ცა, ვითარმედ ღმერთსა ჩუენ მოციქულნი უკუანაჲსკნელად სადმე შეურაცხიეთ ყოველთა კაცთა, ვითარცა სასიკუდინედ განწირულნი, რამეთუ შრომითა და ჭირითა აღუთქუამს ჩუენდა მოგებაჲ სასუფეველისაჲ, და არა ფართოებითა და უჭირველობითა, ვითარ-ეგე თქუენ ჰყოფთ. ესრეთ დაკნინებითა არა ხოლო თავთა თჳსთაჲთა, არამედ სამოციქულოჲსა მისცა პატივისაჲთა სიმძიმესა მწუხარებისასა ცხად ჰყოფს, რომელი-იგი აქუნდა მას ზუაობით განწვალებულებისათჳს კორინთელთაჲსა.
1 კორინთელთა მიმართ 4:9
თარგმანი: შეწუხებულისა სიტყუათა იტყჳს, და უფროჲსად მაყუედრებელისა, ვითარმცა იტყოდა, ვითარმედ: ვითარ მე ვხედავ თქუენთა საქმეთა, ჩუენ მოციქულნი სადმე უფროჲს ყოველთაჲსა დასჯილ და სასიკუდინო გამოვჩნდით ღმრთისა მიერ, იგი არს, მზა მოსაკლველად ყოველთა მიერ, რამეთუ ჩუენ ჭირისა და გუემათათჳს განმზადებულ ვართ, ხოლო თქუენ აწვე ჰსუფევთ, რამეთუ ვინაჲთგან თქუენ ესრეთ ადრე თჳნიერ ჭირისა იწყეთ სუფევად, ამის მიერ გულსავსე ვიქმნებით, ვითარმედ ჩუენ სადმე ვითარცა უკუანაჲსკნელნი და უდარესნი ყოველთანი ჭირისათჳს ჩინებულ ვართ ჩუენ მოციქულნიო, რომელთა ესოდენი ჭირი თავს-გჳც ქრისტესთჳს, ხოლო ვითარ ვჰგონებ თუ უკუანაჲსკნელად გამოგუაჩინნა, ამისთჳს, რამეთუ თითისსაჩუენებელ ვიქმნენით სოფლისა, ესე იგი არს, ვითარმედ არა თუ ერთსა ადგილსა ვიტანჯენით, არამედ ყოველსა ქუეყანასა; და თქუენ აწვე თჳნიერ ჭირისა სასუფეველი გეზმანების და ღირსად შეგირაცხიან თავნი თქუენნი! ესრეთ უკუე ზუაობასა მათსა ამაოდ გამოაჩინებს.
...არცა-იგი პავლე წამებს ყოველთათჳს და იტყჳს, ვითარმედ: „აქა ჟამამდე გუშიისცა და გუწყურისცა და ვიქენჯნებით და განუსუენებელ ვართ და ვშურებით“. და მცირედ ზემორე ამათ სიტყუათასა იტყოდა, ვითარმედ: „თითისსაჩუენებელ ვიქმნენით სოფლისა და ანგელოზთა და კაცთა“. რაჲ არს თითისსაჩუენებელ? ესე იგი არს, ვითარმცა იტყოდა, ვითარმედ: არა ერთსა ყურესა სოფლისასა ანუ ერთსა ადგილსა აღესრულნეს ღუაწლნი ჩუენნი, არამედ ყოველთავე სახილველ და საცნაურ იქმნნეს. ხოლო რაჲ არს „ანგელოზთა და კაცთა“? ესე იგი არს, ვითარმედ იქმნების საქმე სახილველი კაცთაჲ ხოლო და არა ანგელოზთაცა ხილვისა ღირსი, ოდეს უნდოჲ რაჲმე და მცირე იყოს; ხოლო ჩუენნი მოღუაწებანიო და შრომანი ესოდენნი იქმნნეს და ესევითარნი, ვიდრეღა ანგელოზნიცა შემოკრბეს ხილვად გარდამატებულისა მის შრომისა და სათნოებათა და ღუაწლთა სიმრავლისა. და ვითარცა ოდეს საკჳრველსა რასმე და უცხოსა საქმესა ხედვიდენ კაცნი, თითითა უჩუენებენ ურთიერთას, ეგრეთვე ანგელოზთა თითისსაჩუენებელ იქმნა მოღუაწებაჲ და ახოვნებაჲ მოციქულთაჲ და განკჳრვებულნი ხედვიდეს კაცთა მათ, შემოსილთა ჴორცითა, ვითარ აღასრულებდეს საქმეთა უაღრესთა ანგელოზებრივისა მის ბუნებისათა. ამისთჳსცა ყოველი სოფელი მოინადირ...