1 კორინთელთა მიმართ 8:1

თარგმანი: მიზეზი ნაკერპავთათჳს მხილებისაჲ ესე არს, რამეთუ რომელნიმე სრულნი იყვნეს სარწმუნოებითა და იცოდეს, ვითარმედ "არა შემავალი შეაგინებს კაცსა", და ვითარმედ კერპნი ქვანი და ძელნი არიან და არარა. ამისთჳს უკრძალავად შევიდოდეს ტაძრებსა კერპთასა და ჭამდეს ნაკერპავსა. და ესე საქმე თჳთ მათ სრულთაცა ავნებდა, რამეთუ ტაბლასა ეშმაკთასა ეზიარებოდეს და უსწავლელთაცა ავნებდეს, რამეთუ არა გამოიძიებდეს იგინი თუ გრილითა გონებითა იქმან ამას, არამედ საქმესა მას ოდენ ხედვიდეს და მიზეზსა მიიღებდეს კერპთა ზორვად, რამეთუ ჰგონებდეს თუ სრულნი იგი პატივისათჳს კერპთაჲსა ეზიარებოდეს ჭამასა ნაკერპავისასა. ამისთჳს მიუწერს და ამხილებს საქმისა მისთჳს.

თარგმანი: ესე იყო მიზეზ ნაზორევთათჳს მხილებისა, რამეთუ იყვნეს ვინმე კორინთელთაგანნი მეცნიერნი, ვითარმედ არა პირით შემავალი შეაგინებს კაცსა, და ვითარმედ არარა არიან კერპნი, თჳნიერ ძელ და ქვა; ამისთჳსცა დაუყენებელად შევიდოდეს ბილწთა მათ ტაძართა საკერპოთა და ურიდად ჭამდეს მათ შინა დაგებულსა მას ტაბლებსა და გემოსა-იხილვიდეს ნაზორევისასა, რომელი-ესე თჳთ მათცა სავნებელ ექმნებოდა, განსრულებულთა მეცნიერებითა, რამეთუ ეზიარებოდეს ტაბლებსა ეშმაკთასა, და კუალად, უსრულთა მათცა ავნებდეს-ვე, რომელნი არა გამოიკითხვიდეს ამას, თუ ვითარითა გულისჴმის-ყოფითა ჰყოფენ ამას სრულნი იგი, არამედ ხილულსა მას ოდენ საქმესა ხედვიდეს, და მიზეზ-იდგმიდეს მას ზორვისა კერპთაჲსა, ვითარ თუმცა სრულნიცა იგი პატივისათჳს კერპთაჲსა ეზიარებოდეს ტაბლათა მათ საკერპოთა. ამისთჳსცა აწ მოციქულმან, ვინაჲთგან უწყოდა მეცნიერებასა ზედა აღზუავებულებაჲ სრულთაჲ მათ, ამისთჳს ყოველთა საზოგადოდ ქონებასა მეცნიერებისასა დასაქენჯნელ ჰყოფს მათდა.

...ამ საქმეში. მართლაც, მხოლოდ იფიქრე, რომ ის, ვისაც შენ უგულებელყოფ და ყურადღების გარეშე ტოვებ, შენი უფლისგან ისეთი პატივის ღირსად არის მიჩნეული, რომ მისთვის უარი არ უთქვამს თავისი სისხლის დათხევაზეც, როგორც პავლეც ამბობს: „და წარწყმდეს ძმაჲ იგი უძლური შენითა მით მეცნიერებითა, რომლისათჳს ქრისტე მოკუდა" (1 კორ 8:11), — მაშინ როგორ არ დაიმალები სირცხვილისგან მიწაში? თუ მისთვის ქრისტემ თავისი სისხლიც კი დასთხია, მაშინ რა განსაკუთრებულს გააკეთებ შენ, თუ მისადმი კეთილგანწყობას გამოიჩენ, სიტყვიერი შეგონებით აღადგენ დაცემულს და მის სულს, რომელიც იძირება ან უკვე ჩაძირულია, ბოროტების სიღრმიდან ამოიყვან, სათნოების ნათელის ხილვაში დაეხმარები და ცოდვის წყვდიადისკენ ისევ არ მიისწრაფვის?

5. სოდომელთა დასჯა სიბრმავით და ლოტის გაფრთხილება (19:9–13)

მაშ, გევედრებით, მივბაძოთ ამ მართალს; და თუნდაც მოყვასის გადასარჩენად რაიმე უსიამოვნოს მოთმინება დაგვჭირდეს, ამაზეც არ უარი ვთქვათ. ასეთი მოთმინება ჩვენთვის ცხონების გირაო იქნება და დიდ კადნიერებას მოგვანიჭებს ღვთის წინაშე. შეხედე, საყვარელო, ამ მართალს, როგორ წინ აღუდგა მთელ ხალხს, რომელმაც ბოროტებაში ასეთი ერთსულოვნება გამოავლინა, და რა უჩვეულო სიმამაცე აღმოაჩნდა დიდ სიმშვიდესთან ერთად. მართალია, ვერ შ...

...30). მაშ, საყვარელნო, ყველაფერი ისე ვაკეთოთ, რომ ჩვენი უფალი იდიდებოდეს, და არავის მივცეთ საცდურის საბაბი. ამას მუდამ გვასწავლის ქვეყნიერების მოძღვარი, ნეტარი პავლე; ერთგან ამბობს: „ამისთჳსცა, უკუეთუ საჭმელი დააბრკოლებდეს ძმასა ჩემსა, არა ვჭამო ჴორცი უკუნისამდე, რაჲთა არა ძმაჲ ჩემი დავაბრკოლო" (1 კორ 8:13), ხოლო სხვაგან: „ესრეთ რაჲ სცოდვიდეთ ძმათა მიმართ და ჰგუემდეთ გონებასა მათსა უძლურსა, ქრისტეს მიმართ სცოდავთ" (1 კორ 8:12). მუქარა ძლიერია და მძიმე მსჯავრს გვქადის! ნუ იფიქრებ, ამბობს, თითქოს ზიანი მხოლოდ იმას ეხება, ვინც შენით შესცდა; არა, ის თავად ქრისტეზე გადადის, რომელიც იმ ადამიანისთვის ჯვარს ეცვა. თუკი შენმა უფალმა არ დაიშურა ჯვარცმა მისთვის, შენ განა არ გადაწყვეტ ყოველივეს გაკეთებას, ოღონდ კი არანაირი საცდურის საბაბი არ მისცე? და ყველგან, სადაც ეძებ, დაინახავ, რომ ამას აუწყებს თავის მოწაფეებს, რადგან ამაზეა ჩვენი ცხოვრების კეთილდღეობა დამოკიდებული. ამიტომ სხვა ეპისტოლეშიც ამბობს: „ნუ თავისა თჳსისასა ხოლო კაცად-კაცადი თქუენი ეძიებნ, არამედ მოყუსისაცა თჳთოეული თქუენი" (ფილიპ 2:4); და კიდევ სხვაგან: **„ყოველივე ჯერ-არს ჩემდა, არამედ.....