1 თესალონიკელთა მიმართ 3:6

„ამისთჳს მეცა ვერღარა დავთმე და მივავლინე ტიმოთე, რაჲთა ვცნა თქუენი ეგე სარწმუნოებაჲ, ნუუკუე განგცადნა თქუენ განმცდელმან მან, და ცუდად იყოს შრომაჲ იგი ჩუენი. ხოლო აწღა მოვიდა ტიმოთე თქუენით და მახარა ჩუენ სარწმუნოებაჲ და სიყუარული თქუენი, და რამეთუ გაქუს ჴსენებაჲ ჩუენი კეთილი მარადის და გსურის ხილვად ჩუენდა, ვითარცა-ესე ჩუენ თქუენდა. ამისთჳს ნუგეშინის-ცემულ ვიქმნენით, ძმანო, თქუენ ზედა ყოველთა მათგან ურვათა და ჭირთა ჩუენთა თქუენითა მაგით სარწმუნოებითა, რამეთუ აწ ვცხონდით, უკეთუ თქუენ მტკიცედ სდგეთ უფლისა მიერ." (1 თეს 3:5–8).

1. წმინდანთა არცოდნა და მოძღვრის ზრუნვა

დღეს ჩვენს წინაშე დგას საკითხი, რომელსაც მრავალი ეძიებს და რომელიც მრავალი მხრიდან იკრიბება. რა არის ეს საკითხი? ამბობს: „ამისთჳს მეცა ვერღარა დავთმე და მივავლინე ტიმოთე, რაჲთა ვცნა თქუენი ეგე სარწმუნოებაჲ" (1 თეს 3:5). რას...

...ა მათამდე; რამეთუ ამბობს: „ამისსა უკუე ვესავ მივლინებასა" (ფილიპ 2:23). აქ კი ასე არ იყო, არამედ ტიმოთე უკვე დაბრუნებული იყო, ამიტომაც სამართლიანად მოიხსენია იგი წერილში; რამეთუ ამბობს: „ხოლო აწღა მოვიდა ტიმოთე თქუენით" (1 თეს 3:6). რატომ აყენებს სილოანეს მასზე წინ, თუმცა ტიმოთეზე უთვალავ სიკეთეს მოწმობდა და ყველას წინ მას აყენებდა? ალბათ იმიტომ, რომ თვითონ ტიმოთე ითხოვდა ამას დიდი თავმდაბლობით და ევედრებოდა კიდეც. რადგან, როცა ხედავდა, რომ მოძღვარი ისე თავმდაბლობდა, რომ მოწაფეს თავის გვერდით ასახელებდა, თვითონ იმავეს ბევრად უფრო მეტად მოითხოვდა. რამეთუ ამბობს: „პავლე და სილოანე და ტიმოთე ეკლესიასა თესალონიკელთასა" (1 თეს 1:1). აქ თავის თავზე არაფერს ურთავს: არც „მოციქული", არც „მონა". ჩემის აზრით, რადგან თესალონიკელი კაცები ახლად დამოძღვრილნი იყვნენ...