მოციქულისაჲ: მე თავადი პავლე გლოცავ თქუენ სიმშჳდითა მით და სახიერებითა ქრისტესითა (10,1).
თარგმანი: დიდ არიან პატივნი მოციქულისანი, გესმოდის რაჲ, ვითარ-იგი უსაკუთრეს არს: "მე თჳთ პავლე" (ესე იგი არს მოციქული და მოძღუარი სოფლისაჲ), რამეთუ დაასრულა რაჲ ერისა მიმართ სიტყუაჲ მოწყალებისათჳს, ამიერ იწყებს სიტყუათა მხილებისათა, ცრუმოციქულთა და მაგინებელთა თჳსთა მიმართ, რამეთუ მოშიშ არს, ნუუკუე მისსა შეურაცხ-ყოფასა თანა შეურაცხ იქმნეს მის მიერ ქადაგებულიცა იგი სახარებაჲ ჭეშმარიტებისაჲ. ამისთჳს იიძულების წარმოთქუმად ღუაწლთაცა და შრომათა თჳსთა, და მათ წილ მონიჭებულსა ძალსა ხედვათასა; და ამას ქუემო-რე; ხოლო აწ უპირატეს უკუე ჰლოცავს კორინთელთა სიმშჳდითა მით და სახიერებითა ქრისტესითა, რაჲთა მათ არწმუნონ მაგინებელთა მისთა დაცხრომად, რაჲთა არა უაღვროებისათჳს პირთა მათთაჲსა იიძულოს მოციქული ჴუმევად მათ ზედა ძალსა მტანჯველობისასა, რომელ აქუნდა ურწმუნოთა მიმართ, ვითარ-იგი უყო ელჳმას მოგუსა.
მოციქულისაჲ: რომელი-ესე პირისპირ მდაბალ თქუენ შორის, ხოლო შორით ვაკადრებ თქუენდა მიმართ (10,1).
თარგმანი: ამას წინააღმდგომთა მათ იჭჳსაებრ იტყჳს, ვითარ...