2 კორინთელთა მიმართ 2:1

თარგმანი: "კუალადობითა" ამით ამას ცხად-ჰყოფს, ვითარმედ: არა ხოლო აწ, არამედ კუალად სხუასაცა ჟამსა შეწუხებულ იყო მათ მიერ, რომლისათჳს აწ ესრეთ საჯა, რაჲთა დააყენოს თავი თჳსი პირისპირ მისლვად და შეწუხებად მათდა, რომელთა-ესე ოდენ კმა-ეყოფოდა ნივთად მწუხარებისა, უკუეთუმცა მხილგა იგი განმწარებულად, მოუქცეველად დაშთომილთა მათთჳს ცოდვასა შინა.

...ანწყობამ სულნელად კვამლი და სიმყრალე, და ყოველივე, რაც ამ (ცხოველთა დაწვისას) უსიამოვნო იყო. აი, ამიტომ თქვა პავლემაც თავის ეპისტოლეში: "რამეთუ ქრისტეს სურნელებანი ვართ ღმრთისა მიერ ცხორებულთა მათ შორის და წარწყმედულთა: რომელთამე სულად სიკუდილითი სიკუდილად და რომელთამე სულად ცხორებითი ცხორებად" (2 კორ 2:15-16). "სული სულნელებისაჲ (იყნოსა უფალმან)". ნუ შეგაცბუნებს გამოთქმის უხეშობა, არამედ, სიტყვებში ამგვარი შეწყნარების მიზეზად საკუთარი შენი სისუსტე მიაჩნიე, და აქედან გაიგე, რომ მართლის შესაწირავი სასიამოვნო იყო (ღვთისთვის). და, რომ თავად გამოცდილებიდან ვიცოდეთ, რომ თვით უფალი არაფერს საჭიროებს და (ნოეს) მსხვერპლი სხვა არაფრისთვის კეთილინება მიეღო, გარდა ადამიანთა მადლიერებისკენ აღძვრისა, ამისთვის იგი ყველაფერს ცეცხლს მისცემდა, რათა თავად შემომწირველებმა ეცნოთ აქედან, რომ ყოველივე მათივე სასარგებლოდ კეთდება. მაგრამ რისთვის, მითხარი, საერთოდ ნება რთავს მას მსხვერპლი შესწიროს? კვლავ ადამიანის სისუსტისადმი შეწყნარების გამო. რადგან ადამიანები, თანდათან უზრუნველობას მიეცნენ, მომავალში მოიგონებდნენ საკუთარ ღმერთებს და მათ შესწირავდნენ მსხვერპლს, ამიტომ ღმერთმა წინასწარ კეთილინება, რომ მსხვერპლი მას შესწირებოდა, რათა, ყოველ შემთხვევაში,...