2 ტიმოთეს მიმართ 2:10

...ა გათავისუფლებულთა საქმე ქმნას, შეკრულმა ყველას სძლიოს, შეკრულმა შემბორკველებს დაამარცხოს. რადგან სიტყვა — ღვთისაა და არა — ჩვენი; კაცობრივი ბორკილები ვერ შეძლებენ ღვთის სიტყვის შეკვრას.

„ამისთჳს ყოველსა დავითმენ რჩეულთა მათთჳს“ (2 ტიმ 2:10)³. „ამისთჳს ყოველსა დავითმენ რჩეულთა მათთჳს, რაჲთა მათცა ცხორებაჲ პოვონ ქრისტე იესუჲს მიერ დიდებასა თანა საუკუნესა“ (2 ტიმ 2:10). აჰა, კიდევ ერთი შეგონება: არც ჩემი თავისთვის და, ამბობს, არამედ — სხვათა ცხონებისთვის ვითმენო ამას. შესაძლებელი იყო უსაფრთხოდ მცხოვრებოდი, შესაძლებელი იყო არცერთი ამათგან არ განმეცადა, საკუთარი თავის ინტერესები ნამდვილად რომ მენახა. მაგრამ ვისთვის განვიცდი ამას? სხვათა სიკეთეთა გულისთვის, რათა სხვებმა ჰპოვონ საუკუნო სიცოცხლე. რას აღთქმულობ აქ...

...თეს 1:5) — იმას აცხადებს, რომ დიდი გულმოდგინებითა და დიდი მხურვალებით მზად ვართ, ჩვენი სულებიც გავიღოთ თქვენთვის; და ამისთვის მადლობა ჩვენ კი არ გვეკუთვნის, არამედ თქვენ, რადგან რჩეულნი იყავით. ამიტომაც სხვაგან ამბობს: „ამისთჳს ყოველსა დავითმენ რჩეულთა მათთჳს" (2 ტიმ 2:10). ღვთის საყვარელთათვის რას არ დაითმენდა კაცი? და თავისი რომ თქვა, თითქმის ამას ამბობს: „თუ საყვარელნიც ხართ და რჩეულნიც, ყოველივეს სამართლიანად ვითმენთ." რადგან მათ მხოლოდ ქება კი არ აძლიერებდა, არამედ შეხსენებაც იმისა, რომ თავად თესალონიკელებმაც მოციქულთა გულმოდგინების სადარი ვაჟკაცობა გამოავლინეს.

ამიტომაც ამბობს: „და თქუენ მობაძავ ჩუენდა იქმნენით და უფლისა, და შეიწყნარეთ სიტყუაჲ იგი ჭირსა შინა მრავალსა სიხარულითა სულისა წმიდისაჲთა" (1 თეს 1:6). ეჰა! რაოდენ დიდია შესხმა! მოწაფენი უეცრად მოძღვრებად იქცნენ: არა მხოლოდ სიტყვები მოისმინეს, არამედ პავლესთან ერთად იმავე მწვერვალსაც მიაღწიეს....

...ნუ იფიქრებ, რომ თუ შენ, მაგალითად, კეთილი ხარ, მაგრამ ლოთი, ეს ცოდვა მძიმედ არ იმოქმედებს შენს მომავალ ცხოვრებაზე. ან, თუ გონიერი ხარ, მაგრამ შურით სავსე, ეს ხელს არ შეგიშლის ცხონებაში.

„ვინც თქვა არ იმრუშო, ისიც თქვა: არა კაც ჰკლა. ამიტომ, თუ არ იმრუშებ, მაგრამ კაცს მოკლავ, რჯულის დამრღვევი ხარ.“ (II ტიმ. 2, 10-11).

ამასთან, ვნებებს შორის უხილავი, მტკიცე მიზეზ-შედეგობრივი კავშირია და თუ ადამიანი ერთ-ერთმა მათგანმა ჩაითრია, ის ერთი სხვა ვნებებსაც მოიზიდავს. თუმცა, როგორც ერთი ცოდვა შობს მეორეს, ასეთივე თვისებისაა ქრისტიანული სიკეთენიც. იცოდე, ერთ ღვთისსათნო საქმეში თუ განმტკიცდები, სხვა სათნოებებსაც შედარებით ადვილად მოიპოვებ.

მოწაფის კითხვაზე: რა გავაკეთო, რომ ღმერთს სათნო ვეყო?, - ცნობილმა ბერმა უპასუხა: განა ყველა კეთილი საქმე კეთილი არ არის? აბრაამი იყო სტუმართმოყვარე და ღმერთი იყო მასთან. დავით მეფე იყო მშვიდი და ღმერთი იყო მასთან, შენც დაუკვირდი, რომელი ქველი საქმისკენ ისწრაფვის შენი სული, აკეთე იგი ღვთის სადიდებელად და სხვა მადლიც განმრავლდება შენში. ოღონდ, უპირველეს ყოვლისა, მოიპოვე სინანული და თავმდაბლობა, რაც არის ქრისტიანული ცხოვრების საფუძველი.

„შეინანეთ“! - ქადაგებდა წმ. იოანე ნათლისმცემელი.

„შეინანეთ, რამეთუ მოახლოებულ ა...