2 ტიმოთეს მიმართ 2:20

„სახლსა შინა დიდსა არა არს ჭურჭელი ოქროჲსაჲ ხოლო და ვერხლისაჲ, არამედ ძელისაჲცა და კეცისაჲცა, რომელნიმე პატიოსნად და რომელნიმე უპატიოდ. უკუეთუ ვინმე განიწმიდოს თავი თჳსი ამათგან, იყოს იგი ჭურ პატიოსან, წმიდა და საჴმარ უფლისა, ყოვლისავეთჳს საქმისა კეთილისა განმზადებულ.“ (2 ტიმ 2:20–21).

1.

მრავალ ადამიანს დღესაც აშფოთებს ეს კითხვა: რატომ რჩებიან ბოროტნი და არ იღუპებიან? ამის სხვა მრავალი მიზეზიც არსებობს: მაგალითად, რათა შეიცვალონ, რათა სასჯელის მეშვეობით მრავალთათვის მაგალითი გახდნენ; აქ კი პავლე მსგავს რამეს ამბობს. რადგან ამბობს: „სახლსა შინა დიდსა არა არს ჭურჭელი ოქროჲსაჲ ხოლო და ვერხლისაჲ, არამედ ძელისაჲცა და კეცისაჲცა“ (2 ტიმ 2:20), და ამით ცხადყოფს, რომ როგორც დიდ სახლში ბუნებრივია ჭურჭელთა დიდი სხვადასხვაობა იყოს, ასევეა აქაც, მთელ სამყაროში; იგი ეკლესიაზე კი არ ამბობს ამას, არამედ მთელ ქვეყნიერებაზე. ნუ იფიქრებ, რომ ეკლესიას...

...: ის, რომ ბევრია მწვალებელი, და ის, რომ ტანჯვებში ვერ ითმენენ. მაგრამ ამის შესახებ ბევრი ითქვა: რომ ისინი ადრეც იყვნენ და იქნებიან კიდეც; რომ არც ერთი დრო არ არის მათგან სუფთა; რომ ჩვენ ვერაფერს დაგვაკლებენ; და რომ ამ სოფელში „ჭურჭელი ოქროჲსაჲ ხოლო და ვერხლისაჲ“ არის (2 ტიმ 2:20).

ხედავ, მაშასადამე, რომ იგი უკვე ჭირთა შესახებ საუბრობს? „რაოდენი შემემთხჳა მე ანტიოქიას შინა, იკონიას, ლუსტრას“ (2 ტიმ 3:11). რატომ ახსენა მრავლიდან მხოლოდ ეს? რადგან დანარჩენი იმ კაცისთვის ცნობილი იყო; და, შესაძლოა, ამას იმიტომ იხსენებს, რომ ეს ამბები ახლანდელი იყო და არა ძველი; არც თითოეულ სახეობად ჩამოთვლის, რადგან დიდებისმოყვარე და სახელის მაძიებელი არ არის; ამას მოწაფის ნუგეშისთვის ამბობს, არა თავის გამოსაჩენად. აქ პისიდიის ანტიოქიას ამბობს და ლისტრასაც, საიდანაც იყო ტიმოთე. „რაოდენნი დევნანი დავითმინენ“ (2 ტიმ 3:11...

...და ამას მხოლოდ მომავალთაგან კი არ აჩვენებს, არამედ უკვე მომხდართაგანაც: „ვითარცა-იგი იანე და იამბრე უჴდებოდეს მოსეს" (2 ტიმ 3:8), ამბობს. და კვლავ, მსჯელობიდანაც: „სახლსა შინა დიდსა არა არს ჭურჭელი ოქროჲსაჲ ხოლო და ვერხლისაჲ" (2 ტიმ 2:20). რა საქმეს იქმს ამით? რათა არ შეძრწუნდეს ტიმოთე, არც ვინმე ჩვენგანი, როცა ბოროტი კაცები იქნებიან. თუ მოსეს დროსაც იყვნენ, ამბობს, და ამის შემდეგაც იქნებიან, საკვირველი არაფერია, რომ ჩვენ დროსაც იყვნენ.

„ხოლო ესე უწყოდე, რამეთუ უკუანაჲსკნელთა დღეთა მოიწინენ ჟამნი ბოროტნი" (2 ტიმ 3:1). ამას დღეების ან ჟამების დასაძრახად კი არ ამბობს, არამედ იმ დროს მყოფი ადამიანების გამო. რადგან ჩვენც ასე გვჩვევია თქმა: „ჟამნი ბოროტნი" და „არა ბოროტნი", იმის მიხედვით, რაც ამ ჟამებში ადამიანთა მიერ ხდება. და მაშინვე აყენებს ყველა ბოროტების მიზეზს,...