დაბადებისა 1:17

...ა, თუმცა თავად ჯერ არაფერი ჰქონდა გაკეთებული. ნუ გაგიკვირდება სიტყვა „დადვა", რადგან წერილს ჩვეულება აქვს, ჩვენთვის და ჩვენი სარგებლისთვის, ადამიანურ გამოთქმებს ხმარობდეს. რომ ამაში დარწმუნდე, შეხედე, როგორ ვარსკვლავთა შექმნის შესახებაც იმავე გამოთქმას იყენებს: „და დასხნა იგინი ღმერთმან სამყაროსა ცისასა" (დაბ 1:17), — არა იმისთვის, რომ გვეფიქრა, თითქოს ისინი ცაზე ჩამაგრებულნი არიან (ხომ თითოეული მათგანი თავის სვლას ასრულებს, ადგილიდან ადგილზე გადაადგილდება), არამედ იმის საჩვენებლად, რომ ღმერთმა ბრძანა, რომ ისინი ცაზე იყვნენ, ისევე როგორც ადამიანი — სამოთხეში ეცხოვრა. „და აღმო-ვე-აცენა ღმერთმან მერმე ქვეყანით ყოველი ხე შუენიერი ხილვად და კეთილი საჭმელად და ხე ცხოვრებისა შორის სამოთხესა და ხე იგი ცნობად კეთილისა და ბოროტისა" (დაბ 2:9). აი, კიდევ ერთი ქველმოქმედება, რომლითაც ღმერთმა შექმნილი პატივით მოსა. ინება რა, რომ ადამიანი სამოთხეში ეცხოვრა, ღმერთმა ბრძანა, მიწიდან მრავალფეროვანი ხეები აღმოცენებულიყო, რომლებიც მისი ხილვით გაახარებდნენ და საჭმელადაც გამოადგებოდნენ. „ყოველი ხე შუენიერი ხილვად", ესე იგი გარეგნობით, „და კეთილი საჭმელად", ესე იგი ისეთნი, რომ თვალს ახარებდნენ და გემოს ატკბობდნე...