ვინ შეძლებს ღირსეულად განცვიფრებას ყოველთა საერთო მეუფის უხვი გულუხვობით? ადამიანს ჯერ არაფერი გაუკეთებია, და ის რა კეთილით ღირსყოფს მას! სამოთხის ხეთა არა ნახევარი მისცა სატკბობლად, არც მეტი ნაწილისგან თავის შეკავება და მხოლოდ დანარჩენით სარგებლობა უბრძანა; სამოთხეში არსებული ყველა ხით სარგებლობის უფლება მისცა და მხოლოდ ერთისგან თავის შეკავება უბრძანა, თვით საქმით აჩვენა, რომ ეს სხვა არაფრისთვის გაკეთდა, გარდა იმისა, რომ ადამიანმა იცოდეს ამდენი კეთილის მომნიჭებელი. ყოველივე სხვასთან ერთად, აქ ღვთის სახიერებაც შენიშნე იმაში, რა პატივიც მიაგო ცოლს, რომელიც ადამისგან უნდა შექმნილიყო. ის ჯერ არ იყო შექმნილი, ხოლო ღმერთი მცნებას თითქოს ორს აძლევს: „არა შჭამოთ მისგან, რამეთუ, რომელსა დღესა შჭამოთ მისგან, სიკუდილითა მოსწყდეთ"; ამგვარად, წინასწარ და თავიდანვე აჩვენებს, რომ ქმარი და ცოლი ერთს შეადგენენ, როგორც პავლეც ამბობს: „ქმარი არს თავ ცოლისა" (). ამიტომ თითქოს ორს ეუბნება იმისთვის, რომ შემდეგ, როცა მისგან ცოლს შექმნიდა, ადამს მიზეზი ჰქონოდა მისთვისაც მის მიერ მიცემული მცნების...
დაბადებისა 2:18
17. ხოლო ხისა მისგან ცნობადისა კეთილისა და ბოროტისა არა შჭამოთ მისგან, რამეთუ, რომელსა დღესა შჭამოთ მისგან, სიკუდილითა მოსწყდეთ.18. და თქვა ღმერთმან: არა კეთილ არს ყოფად კაცისა ამის მარტოსა, უქმნეთ მაგას შემწე, მსგავსი მაგისი.19. და და-ვე-ჰბადა უფალმან ღმერთმან ყოველი მჴეცი ველისაჲ ყოველი მფრინველი ცისაჲ და მოიყვანნა იგინი ადამისა ხილვად და ყოველთა მშჳნვიერთა ცხოველთა, რომელიცა უწოდა ადამ, იგი არს სახელი მათი, რაჲძი უწოდოს მათ.
დაბადებისა თავი 2