დაბადებისა 25:26

...დრებოდა ისაკ ღმერთსა, ცოლისა თჳსისა რებეკასთჳს, რამეთუ ბერწ იყო"** (დაბ 25:21), — რათა ამ მთელ დროში გასული წლების რაოდენობა შევიტყოთ, აღნიშნავს იმასაც, რამდენი წლისა იყო ისაკი, როცა რებეკას შვილები შეეძინა: „და ისაკ იყო სამეოცსა წელსა, რომელსა ჟამსა შვნა იგინი რებეკა" (დაბ 25:26). მაშ, თუ ორმოცი წლისა იყო, როცა ცოლი მოიყვანა, და სამოცისა — როცა ცოლმა შვა, აშკარაა, რომ ოცი წლის განმავლობაში ევედრებოდა ღმერთს და ამგვარად აღძრა რებეკას უნაყოფო საშო შვილოსნობისკენ. ხედავთ ლოცვის ძალას — როგორ შეძლო თავად ბუნების დაძლევაცაც? მივბაძოთ ისაკს ჩვენც ყველანი: ასევე მუდმივნი ვიყოთ ლოცვებში, ფხიზელი სულით, შემუსვრილი გულით. მოვისმინოთ პავლეს შეგონება: „მნებავს უკუე ლოცვაჲ მამათაჲ ყოველსა ადგილსა აპყრობად წმიდად ჴელთა თჳნიერ რისხვისა და გულის ზრახვისა" (1 ტიმ 2:8). ვეცადოთ, ყოველთვის თავისუფალნი ვიყოთ სულიერი შფოთისგან და გონება მშვიდობაში ვინარჩუნოთ, განსაკუთრებით ლოცვის ჟამს, როცა ღვთის განსაკუთრებული კაცთმოყვარეობა გვჭირდება. თუ იგი ხედავს, რომ ლოცვას თავისივე დადგენილი კანონებით აღვასრულებთ, მალე მოგვანიჭებს თავისი ნიჭების სიუხვეს, რომელთა ღირსნიც გავხდეთ ჩვენ ყველანი....