დაბადებისა 27:13

...იტომ ყველა ძალისხმევას მიმართავს, რათა ძის შიში გააქაროს და გაბედულება შთაუნერგოს, ისე, რომ ეს ჩანაფიქრი აღასრულოს. მას არ ჰპირდება, რომ მამის მოტყუებასა და დაფარვას შეძლებს; არამედ რა? „ჩემ ზედა იყავნ, შვილო, წყევაჲ იგი, — ამბობს, — გარნა შენ ისმინე ჴმისა ჩემისა და წარვედ და მომართუ მე, რაჲ-იგი გარქუ შენ“ (დაბ 27:13). თუნდაც რამე ისეთი მოხდეს, შენ თავად ვერანაირ ზიანს არ მიიღებ. ამიტომ ნუ გეშინია, არამედ თამამად „ისმინე ჴმისა ჩემისა“ და გააკეთე ის, რასაც გირჩევ. ჭეშმარიტად, დედის სიყვარული იმაშია, რომ ყველაფრის ატანა მზად იყოს შვილის გულისთვის. ასეთი სიტყვებით შეძლო მან ძეში შიშის მოსპობა. „ხოლო იგი წარვიდა და მოიყუანნა და მოართუა დედასა თჳსსა. და უქმნა დედამან მისმან სანოვაგენი, ვითარცა უყვარდა მამასა მისსა. და მოიღო რებეკა სამოსელი ესავისი, ძისა თჳსისა, კეთილი, რომელი ედვა მის თანა სახლსა შინა, და შეჰმოსა იგი იაკობს, ძესა თჳსსა უმრწემესსა. და ტყავნი იგი თიკანთანი მოხჳნა მკლავთა მისთა და შიშუელსა ქედსა მისსა. და მისცა საჭმელი იგი, რომელ ქმნა და პური ჴელთა იაკობისთა, ძისა თჳსისათა. და შეართუა იგი მამასა თჳსსა“ (დაბ 27:14–18). აქ ყურადღება მიაქციე სიყვარულთან ერთად რებეკას დიდ სიბრძნესაც. ზემოთ ნათქვამი იყო, რომ ერთი (მისი ძეთაგანი)...