დაბადებისა 3:6

მაგრამ მოვისმინოთ, რას პასუხობს ეშმაკს. როცა გველმა თქვა: „რად რამეთუ თქუა უფალმან ღმერთმან: არა სჭამოთ ყოვლისაგან ხისა სამოთხისა", დედაკაცი ეუბნება: „ყოვლისაგან ნაყოფისა ხისა სამოთხისა ვჭამოთ. ხოლო ნაყოფისაგან ხისა, რომელ არს შორის სამოთხისა, თქუა ღმერთმან, არა სჭამოთ მისგანი, არცა შეეხნეთ მას, რათა არა მოჰკუდეთ" (დაბ 3:1-3). ხედავ, რა ვერაგობაა? ის თქვა, რაც არ ყოფილა, რათა მას საუბარში ჩაეთრია და გაეგო, რა იყო (სინამდვილეში ნათქვამი). დედაკაცმა, მისადმი კეთილგანწყობილს როგორც ენდო, მთელი მცნება გაუმხილა, ყველაფერი დაწვრილებით მოუთხრო და თავისი პასუხით ყოველგვარი გამართლება წაართვა თავის თავს. მართლაც, რა შეგიძლია, დედაკაცო, თავის გასამართლებლად თქვა? „თქუა ღმერთმან: არა სჭამოთ ყოვლისაგან ხისა სამოთხისა". შენ უნდა მობრუნებულიყავი მისგან (ეშმაკისგან), როგორც (სიმართლის) საწინააღმდეგოს მთქმელისგან, და გეთქვა: წადი, შენ მატყუარა ხარ, არ იცი არც მოცემული მცნების ძალა, არც ჩვენი სარგებლობის სიდიადე, არც (ღვთის) ნიჭთა სიუხვე. შენ ამბობ, თითქოს ღმერთმა ბრძანა, რომ არცერთი სამოთხის ხიდან არ...

...ამრიგად, ქალთან შედარებით ამბობს, რომ ის არ მოტყუებულა, რადგან ის ქალი მონამ და დაქვემდებარებულმა მოატყუა, ხოლო ეს - თავისუფალმა. კვლავ, ადამზე კი არ არის ნათქვამი: „იხილა დედაკაცმან, რამეთუ კეთილ არს ხე ჭამად და სათნო თვალთათჳს ხილვად... და მისცა ქმარსა-ცა მისსა მის თანა“ (დაბ 3:6), არამედ დედაკაცზეა ნათქვამი, რომ მან ჭამა და თავის ქმარსაც მისცა; ამიტომ ადამმა სურვილით შეპყრობილმა კი არ დაარღვია მცნება, არამედ უბრალოდ დედაკაცს დაერწმუნა. ერთხელ ქალმა ასწავლა და ყველაფერი დაამხო; ამიტომ ამბობს: „მოძღურებად დედათა არა უბრძანებ... არამედ რაჲთა იყოს იგი მყუდროებით“ (1 ტიმ 2:12). მაშ, დანარჩენ ქალებთან რა კავშირი აქვს, თუ ეს იმან განიცადა? ძალიანაც აქვს; რადგან მოდგმა სუსტი და მჩატეა. სხვაგვარადაც, აქ მთელი ბუნების შესახებ არის ნათქვამი; რადგან არ უთქვამს: ევა მოტყუვდაო, არამედ: „დედაკაცი იგი სცთა და შჯულსა გარდაჰჴდა“ (1 ტიმ 2:14), რაც უფრო საერთო მოდგმის სახელია, ვიდრე მხოლო...