...ა და საკუთარი სარგებლის გაცნობიერებინება შეეძლო. „და ჰრქუა", — ნათქვამია, — „ცოლსა მას უფლისა თჳსისასა" (ქალბატონი მონისგან იღებს რჩევას!): „უკუეთუ უფალმან ჩემმან არა უწყის ჩემთჳს სახლსა შინა მისსა" () — „და ყოველივე, რაჲცა არს მისი, მომცა ჴელთა ჩემთა" (), — ამბობს. რა მადლიერება კაცისა! შეხედე, როგორ ჩამოთვლის თავისი ბატონის ქველმოქმედებებს, რათა აჩვენოს, რა უმადურობას იჩენს იგი ქმრის მიმართ. მე, ამბობს ის, მონა ვარ, უცხოტომელი, ტყვე, მისი ისეთი ნდობით ვსარგებლობ, რომ ყოველივე ჩემს ხელთაა, და ჩემი ხელმწიფებიდან არაფერი გამოურიცხავს, შენ გარდა; ყველაფერზე მე ვბატონობ, მხოლოდ მხოლოდ შენ ერთს გემორჩილები და ჩემს ხელმწიფებას გარეთ ხარ. მერე, გადამწყვეტი დარტყმის მისაყენებლად, ქმრის სიყვარულს შეახსენებს, მეუღლის მიმართ არამადლიერი ნუ იქნებიო, და ეუბნება: შენ იმიტომ არ ხარ ჩემს ხელმწიფებაში, „რამეთუ ცოლი ხარ შენ მისი". ხოლო თუ მისი ცოლი ხარ, „და ვითარ ვქმნე საქმე ბოროტი და ვცოდო წინაშე ღმრთისა?" (). რადგან ის შემთხვევას ეძებდა, მასთან მარტო დარჩენილიყო და დრო გამოეცადა, ქმრისა და ყველა შინაურის თვალისგან მოშორებით, ის ეუბნება: როგ...
დაბადებისა 39:9
8. ხოლო მან არა ინება და ჰრქუა ცოლსა მას უფლისა თჳსისასა: უკუეთუ უფალმან ჩემმან არა უწყის ჩემთჳს სახლსა შინა მისსა.9. და ყოველივე, რაჲცა არს მისი, მომცა ჴელთა ჩემთა და არარაჲთ ვინ მმატს მე სახლსა ამას შინა და არცა გარეშე, რაჲ არს ჴელსა ჩემსა, არცა თჳნიერ ხოლო შენსა, რამეთუ ცოლი ხარ შენ მისი, და ვითარ ვქმნე საქმე ბოროტი და ვცოდო წინაშე ღმრთისა?10. და რაჟამს ეტყჳნ იგი დღითი დღედ, არა ერჩდა იოსებ დაწოლად მის თანა და თანა-ყოფად მას.
დაბადებისა თავი 39