მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

ჰრომაელთა მიმართ 4:15

14. რამეთუ უკუეთუ შჯულისაგანნი იგი არიან მკჳდრნი, ცალიერ არს სარწმუნოებაჲ, და განქარვებულ არიან აღთქუმანი იგი.15. რამეთუ შჯული რისხვასა შეიქმს, ხოლო სადა არა არს შჯული, მუნ არცა შჯულისა გარდასლვაჲ.16. ამისთჳს სარწმუნოებისაგან, რაჲთა მადლით იყოს მტკიცე აღთქუმაჲ იგი ყოვლისა ნათესავისაჲ, არა შჯულისაგანთა ხოლო, არამედ სარწმუნოებისაგანთაცა აბრაჰამისთა, რომელ არს მამაჲ ჩუენ ყოველთაჲ,
ჰრომაელთა მიმართ თავი 4
15. რამეთუ შჯული რისხვასა შეიქმს, ხოლო სადა არა არს შჯული, მუნ არცა შჯულისა გარდასლვაჲ.
თავი დ̂. მადლისა მისთჳს, რომლისა მიერ ხოლო განმართლდებიან კაცნი, არა ტომებით განყოფილნი, არამედ ნიჭისაებრ და მადლისა სწორებით, სახისა მისებრ აბრაჰამისსა
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: რამეთუ შჯული რისხვასა შეიქმს, ხოლო სადა არა არს შჯული, მუნ არცა შჯულისა გარდასლვაჲ (4,15).:

თარგმანი: არა თუ მოცემაჲ შჯულისაჲ, არამედ გარდამავალობაჲ შჯულისაჲ შეიქმს რისხვასა, რამეთუ თანამდებ წყევის იყვნეს ყოველნი გარდამავალნი მისნი. ხოლო მოციქული რისხვად წყევასა მას სახელ-სდებს. და ვინაჲთგან არა ხოლო წყევაჲ, არამედ ტანჯვაჲცა აქუნდა შჯულსა, არა-დამცველთა მისთა, ამისთჳსცა შემოვალს სარწმუნოებაჲ, რაჲთა შორის-შემოიყვანოს მადლი, რაჲთა მადლისა მიერ საქმით სრულ-იქმნნენ აღთქუმანი. რამეთუ, სადაცა იყოს მადლი, მუნ არს შენდობაჲ; და სადა იყოს შენდობაჲ, მუნ არცა ერთი არს ტანჯვაჲ; ხოლო ტანჯვაჲ რაჲ აღიფხურას, და სიმართლე სარწმუნოებისა მიერ შემოვიდეს, არღარაჲ დამაყენებელ არს ჩუენდა, რაჲთა მკჳდრ ვიქმნნეთ და მივემთხჳნეთ აღთქუმათა. ხოლო შჯული ამისთჳს შეიქმოდა რისხვასა, რამეთუ ვერცა ერთმან ვინ სრულ-ყო იგი; და ვინაჲთგან არავინ იპოვა სრულ-მყოფელი შჯულისაჲ, ამისთჳს დადებამან შჯულისამან განაცხადა გარდამავალობაჲ შჯულისაჲ.

პირი დ მადლისა მისთჳს ღმრთისა, რომლითა განმართლდებიან კაცნი უსასყიდლოდ.
წმ. კირილე ალექსანდრიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: რამეთუ შჯული რისხვასა შეიქმს, ხოლო სადა არა არს შჯული, მუნ არცა შჯულისა გარდასლვაჲ (4,15).:

თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ ესოდენ არა დაემტკიცებიან შჯულისა მიერ აღთქუმანი, რომელ უფროჲსღა დაიხრწევიანცა, ამისთჳს, რამეთუ შჯული რისხვასა შეიქმს, ოდეს მცნებათა მისთა გარდავჰჴდებოდით. რამეთუ ვერვინ უძლო დამარხვად მისდა უბიწოდ და აღსრულებად, ხოლო სადა რისხვაჲ იყოს, ვითარ მოვიდენ მუნ აღთქუმანი? ხოლო სარწმუნოებაჲო მოიყვანებს მადლსა ღმრთისასა, და რაჟამს მადლი იგი მოვიდეს, მაშინ აღესრულებიან აღთქუმანი. ესრეთ უკუე საცნაურ არს, ვითარმედ შჯული არად სარგებელ იქმნა, უკუეთუმცა ქრისტეს სარწმუნოებაჲ არა მოსრულ იყო.

მოხსენიებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის