მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

ჰრომაელთა მიმართ 5:21

20. რამეთუ შჯული შორის შემოვიდა, რაჲთა განმრავლდეს ცოდვაჲ, და სადა-იგი განმრავლდა ცოდვაჲ, მუნ უფროჲსად გარდაემატა მადლი,21. რაჲთა, ვითარცა-იგი სუფევდა ცოდვაჲ სიკუდილსა შინა, ეგრეცა მადლი სუფევდეს სიმართლისა მიერ ცხორებად საუკუნოდ ქრისტეს იესუჲს მიერ უფლისა ჩუენისა.
ჰრომაელთა მიმართ თავი 5
21. რაჲთა, ვითარცა-იგი სუფევდა ცოდვაჲ სიკუდილსა შინა, ეგრეცა მადლი სუფევდეს სიმართლისა მიერ ცხორებად საუკუნოდ ქრისტეს იესუჲს მიერ უფლისა ჩუენისა.
თავი ვ. იესუ ქრისტეს უფლისა კაცებისათჳს, რომელ იქმნა ნაცვალად მისა და იჴსნა იგი
წმ. კირილე ალექსანდრიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: რაჲთა, ვითარცა-იგი სუფევდა ცოდვაჲ სიკუდილსა შინა, ეგრეთცა მადლი სუფევდეს სიმართლითა ცხორებად საუკუნოდ ქრისტე იესუჲს მიერ უფლისა ჩუენისა (5,21).:

თარგმანი: ამას გამოაჩინებს, ვითარმედ ცოდვაჲ იყო ვითარცა მეფე, და სიკუდილი — ვითარცა მჴედარი მისი. მის მიერ შეიჭურვოდა და მის მიერ მოივლინებოდა კაცთა ზედა. აწ უკუეთუ ცოდვაჲ სიკუდილსა შესჭურვიდა, საცნაურ არს, ვითარმედ დამჴსნელი მისი სიმართლე, ქრისტეს მიერ მოცემული, არა თუ ოდენ აღსძურცის სიკუდილსა თჳსისა საჭურველისაგან, არამედ სრულიადცა მოაკუდინებს და დაჰჴსნის მძლავრებასა მისსა, და მისისა მის მონებისაგან ჴსნილთა ზედა სუფევს სიმართლითა მისითა და მადლითა მით მიუწდომელითა.

თავი ვ̂. შემოსლვისათჳს მაცხოვარებისა ჩუენისათჳს მეორისა მის კაცისა იესუ ქრისტესსა პირველისა მის წილ დაცემულისა მიწისაგანისა ადამისსა
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: რამეთუ შჯული შორის-შემოვიდა, რაჲთა განმრავლდეს ცოდვაჲ; და სადა-იგი განმრავლდა ცოდვაჲ, მუნ უფროჲსად გარდაემატა მადლი; რაჲთა, ვითარცა-იგი სუფევდა ცოდვაჲ სიკუდილსა შინა, ეგრეთცა მადლი სუფევდეს სიმართლისა მიერ ცხორებად საუკუნოდ ქრისტეს იესუჲს მიერ უფლისა ჩუენისა (5,20-21).:

თარგმანი: თჳთ სიტყუაჲ ესე ესრეთ უსაკუთრეს არს, ვითარმედ: შჯულმან თანა-განვლო, რამეთუ ამისთჳს არა თქუა, თუ შჯული მოგუეცა, რაჲთა "თანა-განვლითა" წუთ-ჟამობაჲ მისი მოგუასწავოს. ხოლო რაჲთაჲ ესე აწინდელი არა მიზეზთა თქუმისაჲ არს, არამედ საქმეთა შემთხუევისაჲ, რამეთუ არა ამისთჳს მოეცა შჯული, რაჲთა განამრავლოს, არამედ რაჲთა განაქარვოს ცოდვაჲ, არამედ უდებებამან და ურჩებამან შჯულისა მიმღებელთამან განმაქარვებელი იგი ცოდვისაჲ განმამრავლებელ მისსა ყო, რაჟამს მრავალთა მათ და წულილადად მოცემულთა მცნებათა შჯულისათა გარდამავალობაჲ შემატება იქმნა ცოდვისა.

ხოლო შენ იხილე განმრავლებასა თანა ცოდვათასა გარდამატებაჲ მადლისაჲ; ვითარ არა ხოლო აღჴოცაჲ ცოდვათაჲ, არამედ უხუებაჲცა ნიჭთაჲ მოართუა კაცთა; და განიხილე შორის შჯულისა და მადლისა, ვითარ-იგი დასართველ ექმნა საშჯელისა, ხოლო ესე - შეძინება ნიჭისა. და კუალად განიხილე, ვითარ გარდასლვაჲ იგი შჯულისაჲ და მის ძლით განმრავლებაჲ ცოდვისაჲ ყო გარდამატება მადლთა, უღონოთაგან ღონისა მყოფელმან ღმერთმან, რაჟამს სხუებრ კურნებად ვერ შესაძლებელსა მას სენსა კაცთასა, მკურნალად მოუვლინა ძე ოქსი მხოლოდშობილი, რომლისა მოსლვამან...

სრულად ნახვა
ებისტოლე ჰრომაელთა მიმართ თავი 4
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
პავლესი: რაჲთა ვითარცა სუფევდა ცოდვაჲ იგი სიკუდილსა შინა, ეგრეთცა მადლი სუფევდეს სიმართლითა (5,21).:

თარგმანი: ამას გამოაჩინებს, ვითარმედ ცოდვაჲ იყო ვითარცა მეუფჱ და სიკუდილი — ვითარცა მჴედარი მისი. მის მიერ შეიჭურვოდა და მის მიერ მოივლინებოდა კაცთა ზედა. აწ უკუეთუ ცოდვაჲ შესჭურვიდა სიკუდილსა, საცნაურ არს, ვითარმედ დამჴსნელი მისი სიმართლჱ, ქრსტეს მიერ მოცემული, არა თუ ოდენ აღძრცჳს სიკუდილსა თჳსისა საჭურველისაგან, არამედ სრულიადცა მოაკუდინებს, და დაჴსნის მეფობასა მისსა.

მოხსენიებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის