ჰრომაელთა მიმართ 6:4

თარგმანი: ესრეთ დავიფლვით ქრისტეს თანა ნათლისღებითა სიკუდილად, რამეთუ, ვითარცა საფლავსა შინა, ესრეთ შთავალთ წყალსა მას შინა ნათლისღებისასა. და მოკუდების და დაინთქმის მას შინა ძუელი იგი კაცი და საქმენი მისნი სრულიად. და რაჟამს აღმოვიდეთ მიერ, აღმოვალს ჩუენ თანა ახალი იგი კაცი, და ესრეთ აღვდგებით ქრისტეს თანა, და ვითარცა-იგი, აღდგა რაჲ საფლავით, არღარა განხრწნადნი და მოკუდავნი ჴორცნი აქუნდეს, ეგრეთვე ჩუენ, აღმო-რაჲ-ვიდეთ ემბაზისაგან, არღარა პირველნი იგი ცოდვილნი და ბილწნი ჴორცნი გუმოსიან, და მიერითგან ჩუენსა ნებასა ზედა არს, გინა თუ დავადგრეთ სიწმიდესა მას ზედა, ანუ თუ კუალად შევაგინნეთ თავნი ჩუენნი.

მოციქულისაჲ: ანუ არა უწყითა, რამეთუ, რომელთა-ესე ნათელ ვიღეთ ქრისტე იესუის მიერ, სიკუდილისა მისისა მამართ ნათელ-ვიღეთ და თანა-დავეფლენით მას ნათლისღებითა სიკუდილსა მისსა, რაჲთა, ვითარცა-იგი აღდგა ქრისტე მკუდრეთით დიდებითა მამისაჲთა, ეგრეცა ჩუენ განახლებითა ცხორებისაჲთა ვიდოდით (6,3-4).

თარგმანი: უმამხილებელესად იჴუმევს სიტყუასა თჳსსა, რამეთუ გამოგჳთარგმნის, თუ ვითარ მოვკუდებით ცოდვითა, და იტყჳს: არა უწყითა, რამეთუ რომელთა-ესე ნათელ-ვიღეთ ქრისტე იესუჲს მიერ, ჩუენცა სიკუდილად ნათელ-გჳღებიეს? რამეთუ ნათლის-ღებაჲ სიკუდილსა მიემსგავსების და ამას მოასწავებს სიკუდილისა მისისა მიმართ ნათლისღებაჲ, რამეთუ, ვითარ-იგი სიკუდილი მოაკუდინებს ეგრეთვე ნათლისღებაჲ უქმ ჰყოფს ჴორცთა ყოვლისავე ცოდვისა მიმართ. ესე რაჲ თქუა მოციქულმან, იწყო სარწმუნო ყოფად აღდგომასა მკუდართასა აღდგომისა მიერ ქრისტესისა, რომლისა აღდგინებაჲ დიდებითა მამისაჲთა ამისთჳს თქუა, რამეთუ ჯერეთ ჩჩჳლთა მიმართ სიტყუასა ჰყოფდა, რომლისა შემდგომობაჲ ესრეთ...

ყოვლადსამღვდელონო მღვდელმთავარნო, ღირსნო მამანო და დედანო, ძმანო და დანო, მკვიდრნო საქართველოისა და ჩვენი ქვეყნის საზღვრებს გარეთ მცხოვრებნო თანამემამულენო,

„შვილო, თუ უფალს მიეახლები სამსახურად, განსაცდელისათვის გაამზადე თავი… ოქრო ცეცხლში გამოიცდება, უფლის სათნონი კი,- მორჩილების ქურაში“(ზირქ. 2,1,5.)

ქრისტე აღდგა! გვესმის ყოვლადწმინდა მარიამის, მარიამ მაგდალინელისა და სხვა მენელსაცხებელე დედათა გულანთებული, სულისშემძვრელი ძახილი:

ქრისტე აღდგა! სიხარულით აღვსილნი ადასტურებენ წმინდა მოციქულნი, - პეტრე და იოანე და სხვა მოწაფენი ქრისტესნი:

ქრისტე აღდგა! ხმობს ასობით სხვა თვითმხილველიც.

დღეს იშვებს ცანი და ქვეყანა, განსცხრების სიონი და ჩვენც, თანაზიარნი ამ ზეიმისა, ვისმენთ აღდგომილი მაცხოვრის დიად სიტყვებს:

„გიხაროდეთ!“ (მთ. 28;9), „მშვიდობა თქვენდა!“ (ინ. 20;19), „ნუ გეშინინ, მე ვარ პირველი და უკანასკნელი მკვდარი ვიყავი და, აჰა, ცოცხალ ვარ უკუნითი უკუნისამდე. მიპყრია სიკვდილისა და ჯოჯოხეთის კლიტენი“ (გამოცხ. 1, 17-18) და „მოცემული მაქვს მთელი ხელმწიფება ცაში და დედამიწაზე“ (მთ 28;18);...

...ამ სიკვდილზე ამბობს: იმაზე, რომელიც განბანვითაა, და იმაზეც, რომელიც ტანჯვებითაა; რადგან ამბობს: „მარადის სიკუდილი იგი უფლისა იესუჲსი ჴორცთა შინა ჩუენთა გჳტჳრთავს“ (2 კორ 4:10); და: „და თანა-დავეფლენით მას ნათლის-ღებითა მით სიკუდილსა მისსა“ (რომ 6:4); და: „ძუელი იგი კაცი ჩუენი მის თანა ჯუარს-ეცუა“ (რომ 6:6); და: „თანა-ნერგ ვექმნენით მსგავსებასა მას სიკუდილისა მისისასა“ (რომ 6:5).

აქ კი განსაცდელების სიკვდილსაც გულისხმობს; უფრო კი სწორედ ამას, რადგან განსაცდელებში იყო, როცა ამას წერდა. ხოლო რასაც ამბობს, ესაა: თუ მისთვის მოვკვდით, მისთვისვე არ ვიცოცხლებთ? ეს უეჭველია. როცა ამბობს: „უკუეთუ დავითმინოთ, მის თანა ვსუფევდეთ“ (2 ტიმ 2:12), უბრალოდ თანასუფევა კი არ ახსენა, არამედ მოთმინების პირობა დაურთო, რითაც აჩვენებს, რომ ერთხელ მოკვდომა საკმარისი არ არის (ყოველდღე კვდებოდა ეს ნეტარი), არამედ საჭიროა დიდი მოთ...