ჰრომაელთა მიმართ 7:18

თარგმანი: არა თუ ჴორცთა შეასმენს ამით სიტყჳთა, არამედ განყო კაცი ორად — სულად და ჴორცად; და თქუა, ვითარმედ ჴორცთა შინა ჩემთა კეთილი არარაჲ არსო. ესე იგი არს, ვითარმედ: ჴორცთა ვერ ძალ-უც სათნოებისა რაჲსამე ქმნად თავით თჳსით, არამედ ყოველი საქმჱ სულისაჲ არს და მას ძალ-უც გამოცნობად კეთილისა და ბოროტისა; ხოლო ოდეს იგი მიდრკეს კეთილისაგან, ჴორცნი მას შეუდგიან.

თარგმანი ათანასისი: თჳთმფლობელობასა კაცისასა გამოაჩინებს და ვითარმედ კაცი უფალ არს ორკერძოვე მიდრეკასა ზედა, გინა თუ კეთილისა მიმართ, გინა თუ ბოროტისა, და ამისთჳს იტყჳს, ვითარმედ: არა თუ ესრეთ დამკჳდრებულ არს ჩემ თანა კეთილი, თუ-მცა მინდა, თუ არა, — ვიქმოდე-მცა მას იძულებით. რამეთუ ნებაჲ წინა-მიც, რაჲთა, სადაჲთცა ვინებო — მივდრკე. და ესე ბუნებითად მაქუსო ნებებაჲ კეთილისაჲ, ხოლო ქმნაჲ არღარა იძულებით არს, არამედ თჳთმფლობელობასა ზედა ჩემსა.

მოციქულისაჲ: რამეთუ უწყი, ვითარმედ არარაჲ დამკჳდრებულ არს ჩემ თანა, ესე იგი არს ჴორცთა შინა ჩემთა, კეთილი; რამეთუ ნებაჲ იგი წინა-მიც მე, ხოლო საქმედ კეთილისა მის არა ვჰპოებ, რამეთუ არა, რომელი-იგი მნებავს კეთილი, მას ვჰყოფ, არამედ რომელი-იგი არა მნებავს, ბოროტი, მას ვიქმ. ხოლო უკუეთუ რომელი-იგი მე არა მნებავს და მას ვჰყოფ, არღარა მე ვიქმ მას, არამედ რომელი-იგი დამკჳდრებულ არს ჩემ თანა ცოდვაჲ (7,18-20).

თარგმანი: არა ბუნებით უკეთურად უწოდს გუამსა, არამედ ამას ცხად ჰყოფს, ვითარმედ გარდასლვამან სამოთხეს შინა მცნებისამან, ყოველთა კეთილთაგან ცალიერ მყო მე, ვიდრემდის, არა თუ მას, რომელსა ვერ გულისჴმა-ვჰყოფ და არცა მნებავს, არამედ, რომელი რაჲ გულისჴმა-ვყო და მენებოს კეთილი, ვერცაღა მას ვჰყოფ, მიდრეკილი და თანა-წარტაცებული ბილწთა მიმართ გულისთქუმათა, გემოვნებითა ცოდვისაჲთა.

ამათ სიტყუათა ზედა ნუმცა ვინ ბოროტად უწოდს ჴორცთა, რეცა თანა-მოწამებითა მოციქულისა მიერ თქუმულისაჲთა, ვითარმედ: არარაჲ დამკჳდრებულ არს მათ შინა კეთილი; რამეთუ არა რაჟამს ცალიერ არიან კეთილისაგან, აღსავსეცა არიან ბოროტითა, არამედ...