ჰრომაელთა მიმართ 8:36

თარგმანი: დავითის მიერ საწამებელისა სიტყჳსა შემოღებითა ორმეოცდამესამისა ფსალმუნისაგან სარწმუნო ჰყოფს სიტყუასა თჳსსა, ვითარმედ: უკუეთუ ძუელნი იგი ქუეყნიერთა კეთილთა მიმთხუევისათჳს არა ჰრიდებდეს თავთა თჳსთა, რაოდენ უფროჲს ჩუენ თანა-გუაც არა-რიდობაჲ ჴორციელთა ჭირთა შემთხუევისაჲ, საუკუნეთა მათ კეთილთა ზეცისათა მიმთხუევისათჳს; რამეთუ თჳთ წინაჲსწარმეტყუელი დავით ამით გულისჴმის-ყოფითა იტყოდა დღითი-დღედსა სიკუდილსა, ვითარმედ: დაღაცათუ რაოდენცა ვის ფრიად ევნოს, ერთი ოდენ არს ბუნებითი შემთხუევაჲ სიკუდილისაჲ, არამედ ღმრთისმოყუარესა არცა ერთი უჴმს შიში, დაღაცათუმცა დღითი-დღე უახლესი და უახლესი სიკუდილი შეემთხუეოდა ღმრთისათჳს, რამეთუ თჳთ გონებითი იგი დღითი-დღედი განმზადებულ-ყოფაჲ სიკუდილისა მიმართ ესევითარსა სასყიდელსა მოატყუებს, ვითარმცა დღითი-დღე მომკუდარ იყო ქრისტესთჳს.

...ან თავადი და წინამძღუარი ამას იქმს, ვითარმცა იგინი იქმან, რამეთუ იგინიცა შეიწირვიან; რამეთუ იტყჳს: „წარუდგინენით ასონი თქუენნი მსხუერპლად ცხოველად, წმიდად“, (რომ. 12,1) და ვითარმედ: „შევირაცხენით, ვითარცა ცხოვარნი კლვადნი“, (ფსალმ. 43,23); (რომ. 8,36) და თჳნიერ სიკუდილისა მსხუერპლად და შესაწირავად ჰყოფს მათ. ხოლო ვინაჲთგან სიკუდილად მივიდოდა, თქუა: „ამათთჳს მე წმიდა-ვჰყოფ თავსა ჩემსა“. რაჲთა არავინ თქუას, ვითარმედ მოციქულთათჳს ოდენ იტყჳს ამას, ამისთჳს შესძინა და თქუა:

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „არა მათთჳს გკითხავ, არამედ ყოველთათჳს, რომელთა ჰრწმენეს სიტყჳთა მათითა ჩემდა მომართ“ (17,20).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ამით სიტყჳთა კუალად განაძლიერნა სულნი მათნი, უჩუენა რაჲ, ვითარმედ მრავალნი მოწაფე-ყოფად არიან მათდა, რამეთუ ვინაჲთგან რომელი მათ უმეტესად აქუნდა, ზიარ სხუათასა გამოაჩინა, კუალად ნუგეშინის-სცა, მოასწავა რაჲ, ვითარმედ სხუათა მრავალთა ცხორებისა მიზეზ ყოფად არიან. ხოლო ვინაჲთგან თქუა შეწირვისა მისთჳს მათისა და ცხორებისა და რაჲთა წმიდა იყვნენ ჭეშმარიტებითა, კუალად იწყებს სიტყუად ერთობისათჳს და მას ზედა აღასრულებს სიტყუასა თჳსსა; რომლისაგანცა იწყო, მასვე სრულ-ჰყოფს, რამეთუ დასაბამსა...