იგავთა 18:3

...ელის შიშმა, არც (ღვთის) სულგრძელობის ხანგრძლივობამ არ აშორა ისინი ბოროტ საქმეებს; ერთხელ უფსკრულში ჩავარდნილნი და სულიერი მხედველობა დაკარგულნი, უწმიდური ავხორცობით, თითქოს სიმთვრალით მოცულნი, აღარ ისურვეს გამოსწორება, როგორც ბრძენი ამბობს: „რაჟამს მიიწიის უღმრთოჲ სიღრმესა უკეთურებისასა, მაშინ შეურაცხყვის" (იგავ 18:3). საშინელია, საშინელია, საყვარელო, ეშმაკის მზაკვრობაში გაბმა. მაშინ სული თითქოს ბადეში გაიხლართება, და როგორც უწმიდური ცხოველი, ტალახში რომ გორაობს, ამით ტკბება, ასევე სული, ცოდვის ჩვევას რომ მიეცემა, ცოდვების სიმყრალეს აღარ გრძნობს. ამიტომ საჭიროა სიფხიზლე და ფრთხილობა, რათა თავიდანვე ბოროტ დემონს არანაირი შემოსასვლელი არ მივცეთ, რომ მან, ჩვენი გონების დაბნელებითა და სულიერი თვალის დაბრმავებით, სიმართლის მზის შუქის ხილვისუნარო აღარ გავხადოს და, მზის შუქს მოკლებულთა მსგავსად, უფსკრულისკენ არ მივიქანოთ, რაც ამ ადამიანებსაც მოუვიდათ. კეთილი ღვთის სულგრძელობის შესახებაც ისმინე. „ხოლო იხილა რაჲ უფალმან ღმერთმან, — ამბობს წერილი, — ვითარმედ განმრავლდეს უსჯულოებანი კაცთანი ქუეყანასა ზედა" (დაბ 6:5). რას ნიშნავს სიტყვები: „იხილა რაჲ"? არა იმას, რომ უფალმა არ იცოდა; არა: საღვთო წერილი ყველაფე...