იობისა 3:25

...ლდღეობას იტანს გონიერად; ხოლო უბედურებაში ჩავარდნილი, რადგან გაუწვრთნელი და მოუმზადებელია, ირყევა და შფოთავს. მაგრამ იობი ასე არ ყოფილა; იგი კეთილდღეობაშიც ყოველდღე უბედურებას მოელოდა; ამიტომაც ამბობდა: „რომლისათჳს ვზრუნევდი, მოიწია ჩემ ზედა და რომელსა ვეჭუდი, შემემთხჳა მე“ (იობ 3:25). „ვერცა მშჳდობით ვიყავ, ვერცა მყუდროებით და ვერცა განვისუენებდ. და მოიწია ჩემ ზედა რისხვა“ (იობ 3:26). ამიტომ სხვაც ამბობდა: „გაიხსენე შიმშილის ჟამი სიმაძღრის ჟამს, სიღარიბე და ნაკლებულობა სიმდიდრის დღეს“ (სირ 18:25)¹².

მაგრამ ეს კაცი, ერთხელ სრულიად გახრწნილი, ადამიანურ ხვედრს აღარ ითვალისწინებს, არამედ კეთილწარმატების გამო ჰგონია, რომ ყველაფერი მისთვის უძრავია. ეს კი უკიდურესი უგუნურებისა და გახრწნილების საფუძველია და საბოლოო წარწყმედის საბაბი. ამიტომ ნუ შერაცხავ ნეტარად მდიდრებს, მტრებზე გამარჯვე...

...ტარი იგი: ვინაჲთგან მისდა ესევითარი არარაჲ სადა შემთხუეულ იყო, არამედ მარადის დიდებასა და შუებასა შინა აღზრდილ იყო, სხუათა ხედვიდა უძლურთა და განრღუეულთა და თავსა თჳსსა მზაჰყოფდა ესევითარისათჳს. და ამას მოასწავებს სიტყჳთა მით, რომელსა იტყჳს: „შიში, რომელი მეშინოდა, მოიწია ჩემ ზედა, და რომელსა ვეჭუდი, შემემთხჳა მე“; (იობ 3,25) და კუალად იტყჳს: „მე ყოველსა ზედა უძლურსა ვტიროდე და სულთ-ვითქუემდ, ვიხილი რაჲ კაცი ჭირსა შინა“. (იობ 30,25) ამისთჳსცა ვერარამან შეაშფოთა დიდთა მათ განსაცდელთაგანმან. რამეთუ ნუ წარწყმედასა მას საფასეთასა იტყჳ და სიკუდილსა შვილთასა და წყლულებასა ჴორცთასა და ბოროტის-ზრახვასა მეუღლისასა, არამედ სხუანი იგი განსაცდელნი იხილენ, ფრიად უძჳრესნი. სთქუა სადმე, ვითარმედ: სხუაჲ არა წერილ არს განსაცდელი იობისთჳს; - ამისთჳს, რამეთუ უგულისჴმოდ ვიკითხავთ. ხოლო უკუეთუ გულისჴმა-ვყოთ, სხუანი იყვნეს განსაცდელნი, უმეტესად შემძლებელნი შეწუხებად მისა: პირველად, რამეთუ არა იცოდა სასუფეველისათჳს ცათაჲსა და მერმისა მისთჳს აღდგომისა განცხადებულად, ვითარ-ესე აწ საცნაურ არს. ამისთჳს იტყოდა: „არა უკუნისამდე ვცხონდე, რაჲთა სულგრძელ ვიქმნე“; (იობ 7,16) მეორედ, რამეთუ მრავალი სათნოებაჲ იცოდა თა...