მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

კოლასელთა მიმართ 2:20

19. და არა შეეკრძალოს თავი, რომლისაგან ყოველი გუამი, სხეულთაგან და ნაწევართა შექმნული და შეერთებული, ორძის სიორძილსა მას ღმრთისასა.20. უკუეთუ მოჰკუედით ქრისტეს თანა ნივთთა მათგან ამის სოფლისათა, რაჲსაღა, ვითარცა ცხოველნი სოფელსა შინა ჰბრძანებთ:21. „ნუ მიეახლები, ნუცა გემოსა იხილავ, ნუცა შეეხები“,
კოლასელთა მიმართ თავი 2
20. უკუეთუ მოჰკუედით ქრისტეს თანა ნივთთა მათგან ამის სოფლისათა, რაჲსაღა, ვითარცა ცხოველნი სოფელსა შინა ჰბრძანებთ:
კოლასელთა მიმართ თავი 4
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
პავლესი: უკუეთუ მოჰკუედით ქრისტეს თანა წესთაგან სოფლისათა (2,20).:

თარგმანი: უკუეთუ ნათლის-ღებისა მიერ მის თანა დაეფლენით და მკუდარ იქმნენით სოფლისაგან, ვითარღა ისმენთ მაგათსა, რომელნი ბოროტსა გასწავლიან, და ჰგონებთ თუ: რომელნიმე ჭამადნი ბოროტ და ურჩულო არიან, რომელნი მოციქულთა მოგუცნეს ჭამად, და რომელნიმე — რჩულიერ.

ესე ებისტოლჱ დაიწერა ჰრომით და წარსცა ტჳქიკოსის მიერ და ონესიმეს.

კოლასელთა მიმართ თავი 3
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
პავლესი: უკუეთუ მოჰკუედით ქრისტეს თანა წესთაგან სოფლისათა (2,20).:

თარგმანი: უკუეთუ ნათლის-ღებისა მიერ მის თანა დაეფლენით და მკუდარ იქმნენით სოფლისაგან, ვითარღა ისმენთ მაგათსა, რომელნი ბოროტსა გასწავლიან, და ჰგონებთ თუ: რომელნიმე ჭამადნი ბოროტ და ურჩულო არიან, რომელნი მოციქულთა მოგუცნეს ჭამად, და რომელნიმე — რჩულიერ.

ესე ებისტოლჱ დაიწერა ჰრომით და წარსცა ტჳქიკოსის მიერ და ონესიმეს. დააგნა ქრისტემან პირველ თავისა თჳსისა მიერ, და მეორედ — სისხლითა თჳსითა, მესამედ — ჯუარითა, მეოთხედ — სიკუდილითა, მეხუთედ — აღდგომითა.

თავი ჱ̂. ვითარმედ ჴორციელისა მის შჯულისა წესნი ჴორციელთათჳს არიან მარჯუე, არა სულიერთა, რომელნი ძალითა ღმრთისაჲთა ცხონდებოდიან
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: უკუეთუ მოჰკუედით ქრისტეს თანა ნივთთა მათგან ამის სოფლისათა, რაჲსაღა ვითარცა ცხოველნი სოფელსა შინა ჰბრძნობთ (2,20).:

თარგმანი: ქრისტეს თანა მოვკუდებით ნათლისღებისა მიერ სიკუდილითა მით ბოროტთა ჩუეულებათა და პირველთა ქცევათა გარდაკუეთისაჲთა, რომელთა ნივთ ამის სოფლისა უწოდს, და უკუეთუ ყოვლისაგან სოფლიოჲსა საქმისა მომკუდარ ხართო, — ნათელღებულთა ეტყჳს, ვითარ-იგი უსაკუთრეს არს, —რაჲსაღა ვითარცა ცხოველნი სოფელსა შინა ბრძანებულ იქმნებით? ესე იგი არს, — უკუეთუ ყოვლისა სოფლისა მკუდარ ხართ, რადღა თავს-იდებთ მბრძანებელთაგან ნივთთა სოფლისათა ზმნისა ბრძანებასა? ნივთ სოფლისა იყვნეს მზე და მთოვარე, რომელთა მოკლებისა და შემატებისა ზმნასა მაწუეველ იყვნეს წარმართნი, ვითარმედ: ესე ჟამი კეთილ არს, და ესე — არაკეთილ, მოკლებისათჳს გინა შემატებისა მთოვარისა; ანუ მას და ამას, რომელსამე ეტლსა ზედა ჯდომისათჳს მზისა.

მოხსენიებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის