კოლასელთა მიმართ 3:15

თარგმანი: ვინაჲთგან ეთქუა სიყუარულისათჳს, რეცა ნამეტავ ვისგანმე საგონებელ არს მშვდობისათჳს, არამედ იყვის ოდესმე, რომელ მოყუარეთაცა შორის იყვის ურთიერთას ყუედრებაჲ რაჲსმე გარდასრულისაჲ, რეცა თუ სიყუარულით, და ამით კუალად დაიჴსნის სიყუარული. ამისთჳს მშჳდობასა ულოცავს, და ვინაჲთგან არა ყოველი მშჳდობაჲ საღმრთო არს, ამისთჳს მშჳდობასა ღმრთისასა ითხოვს მათდა განმამტკიცებელად. ხოლო ვინაჲთგან დაღაცათუ პირითა არა იტყოდის, მრავალგზის გულსა შინა ზრახავნ კაცი საშფოთოსა რასმე, ამისთჳს მიერ ძირითურთ აღმოჰფხურის შფოთსა დანერგვითა მას შინა მშჳდობისა ღმრთისაჲთა.

ამის ყოვლისა შემდგომად იტყჳს თანამდებობასა მშვდობისასა, ვითარმედ: მის მიერ ჩინებულ ხართ, რამეთუ დაჴსნითა მტერობისაჲთა ყო ღმერთმან ერთჴორც და ერთგუამ ყოფაჲ ჩუენი მშჳდობისა მიერ. ამისთჳს გჳჴმს სამადლობელად მის მიერისა მშჳდობისა მარადის მშჳდობის-ყოფაჲ ურთიერთას.

...საც არაფრის საჭიროება არ აქვს, ჩვენგან არაფერს ითხოვს, სიტყვიერი მადლიერების გარდა; ხოლო სიტყვიერ მადლიერებასაც არა იმიტომ ითხოვს, რომ თავად საჭიროებს მას, არამედ, რათა გვასწავლოს სიკეთის მიმნიჭებლის მიმართ მადლიერნი ვიყოთ. სწორედ ამიტომ პავლეც კოლასელთა მიმართ წერდა რა, ამბობდა: "მადლის მიმცემელ იყვენით" (კოლ 3:15). მართლაც, ჩვენგან უფალი არაფერს ისე მოითხოვს, როგორც ამ სათნოებას. ნუ ვიქნებით უმადურნი და, საქმით ვიღებთ რა ქველმოქმედებას, ნუ დავიზარებთ სიტყვით მადლობის აღვლენას უფლისადმი, რადგან ამის სარგებელი ჩვენვე გვიბრუნდება. თუ წინანდელი ღვთის მოწყალებისთვის მადლიერნი ვართ, ამით ჩვენთვის საიმედო საშუალებას ვიძენთ კიდევ უფრო დიდის მისაღებად. მხოლოდ, გთხოვთ, თუ შესაძლებელია, ყოველდღე და ყოველ ჟამს ვიფიქროთ არა მხოლოდ იმ საერთო ქველმოქმედებაზე, რომელიც ყოველივეს შემოქმედმა მთელ ადამიანთა მოდგმას გაუწია, არამედ კერძო ქველმოქმედებაზეც, რომელიც თითოეულ ჩვენგანს ეძლევა.

რას ვამბობ — კერძოზე და თითოეულ ჩვენგანს ბოძებულზე? იმისთვისაც უნდა ვმადლობდეთ, რაც ჩვენდა უცნობლად ვიღებთ. ჩვენს ცხონებაზე მზრუნველი უფალი ჩვენ ბევრ ისეთ ქველმოქმედებას გვიწევს, რომელიც ჩვენ არც კი ვიცით — ხშირად საფრთხეებისგან გვიხსნის და სხვა მოწყალებასაც გვიწევს. ის კაც...