...არა, აღმჴოცე მეცა წიგნსა მისგან, რომელსა დამწერე“** (). და კვლავ, როცა სხვები მას შურისაკენ აღძრავდნენ და აღშფოთებისაკენ აქეზებდნენ, მან ის ბრძნული სიტყვები წარმოთქვა: „და ვინ მომცეს ყოველი ესე ერი წინასწარმეტუელად“ ()? ხოლო იმ დისათვის, რომელმაც კვლავ შეურაცხყო იგი, რაოდენ დიდ ვედრებას აღავლენს! და მრავალ სხვა ადგილშიც შეიძლებოდა ვინმეს ენახა მისი სიმშვიდე: როცა აღთქმულ მიწას მოკლებული და პალესტინაში შესვლისაგან შეკავებული იყო, ყოველგვარი ლმობიერებით ესაუბრა იუდეველებს. მაგრამ მაინც ამ მშვიდმა მოსემ ღირსად მიიჩნია, რომ დათანი, აბირონი და კორე, როცა მღვდლობას აუჯანყდნენ, მიწას ჩაენთქა, ხოლო სხვები, როცა უცხო ცეცხლი შესწირეს, დამწვარიყვნენ. და დავითმაც, მშვიდმა, გოლიათი დასცა, ბანაკი უკუაქცია და ძლევა მოიპოვა. რადგან სწორედ ეს არის უმეტესად მშვიდის საქმე: რაც მის წინააღმდეგაა, მიუტევოს, ხოლო უსამართლოდ შევიწროებულნი დაიცვას, როგორც ქრისტემაც გააკეთა....
რიცხუთაჲ 11:29
28. მიუგო ისო, ძემან ნავესმან, წინაშემდგომელმან მოსესმან რჩეულმან, და ჰრქუა: უფალო მოსე, დააბრკოლენ იგინი.29. და ჰრქუა მას მოსე: და შენცა მეშურობ მე? და ვინ მომცეს ყოველი ესე ერი წინასწარმეტუელად, რაჟამს მოსცეს უფალმან სული მისი მათ ზედა?30. ხოლო წარვიდა მოსე და ბანაკი მისი უწინარეს ისრაჱლთასა.
რიცხუთაჲ თავი 11