თ ა რ გ მ ა ნ ი: რამეთუ არა თუ თანამდებ სიკუდილისა ვარ, არამედ სიყუარულისათჳს მამისა მოვითმენ.
ხოლო ესე თქუა, რაჲთა კუალად სულნი მათნი განაძლიერნეს, და ცნან, ვითარმედ არა უნებლებით მივალს სიკუდილად, არამედ ნეფსით, და შეურაცხ-უყოფიეს ეშმაკი. და არა კმა-იყო იგი ოდენ თქუმად, ვი-თარმედ: „მცირედ ჟამ თქუენ თანა ვარ“, არამედ ზედაჲსზედა მიმოაქცევს შემაწუხებელთა მათ სიტყუათა და მათ თანა ნუგეშინისმცემელთაცა, ვიდრემდის დაარწმუნოს მათ. ამისთჳს ოდესმე იტყჳს: „წარვალ და მოვალ“; და: „სადა მე ვიყო, მუნ თქუენცა იყვნეთ“; და: „ვერ ძალ-გიც აწ შემოდგომად ჩემდა“; და: „მამაჲ უფროჲს ჩემსა არს“; და: „გარქუ თქუენ ვიდრე ყოფადმდე“; და ვითარმედ: „არა იძულებით ვიქმ ამას, არამედ სიყუარულისათჳს მამისა“, რაჲთა მათ გულისხმა-ყონ, ვი-თარმედ არა სავნებელ არს საქმჱ იგი, ვინაჲთგან რომელსა ფრიად უყუარს იგი და შეყუარებულ არს მის მიერ, მას ესრეთ ჰნებავს. ამისთჳს მრავალგზის იტყოდა ერთბამად სიტყუათა მათ შემაწუხებელთაცა და ნუგეშინისმცემელთაცა, რაჲთამცა გამოცადნა გონებანი მათნი, რამეთუ სიტყუაჲ ესე, ვითარმედ: „თქუენ თანა იყოს“, და ვითარმედ: „უმჯობეს არს თქუენდა, რაჲთა მე...