თ ა რ გ მ ა ნ ი: იჴმარებს იგავსა, რომელი წინაჲსწარმეტყუელთაცა გარდამატებულებისათჳს სალმობათა მისთაჲსა მოიღეს მწუხარებათა დიდთა სახედ. ხოლო სიტყუაჲ ესე ესევითარი არს, ვითარმედ: სალმობანი მოიწინენ თქუენ ზედა, ვითარცა შობადისანი, არამედ მწუხარებაჲ იგი შობადისაჲ სიხარულისა მიზეზ იქმნების. ეგრეთვე თქუენდა იყოს. ხოლო ამათ სიტყუათა მიერ სიტყუასა მასცა აღდგომისასა სარწმუნო-ჰყოფს და უჩუენებს, ვითარმედ ამიერ წარსლვაჲ ესევითარი არს, ვითარმცა ვინ გამოვიდა საშოჲსაგან დედისა ნათელსა ამას, ვითარმცა იტყოდა, ვითარმედ: ნუ გიკჳრს, რამეთუ მწუხარებისა მიერ ესევითარისა მიგიყვანებ თქუენ უმჯობესისა მიმართ, რამეთუ დედაჲცა, რაჟამს დედა იქმნებოდის შვილისა, ესრეთ მწუხარებით იქმნების. და სხუასა საიდუმლოსა მოასწავებს აქა, რამეთუ ამათ სიტყუათა მიერ უჩუენებს, ვითარმედ მან თავადმან დაჰჴსნნა სალმობანი სიკუდილისანი და ყო შობაჲ ახლისა კაცისაჲ. და არა თქუა, თუ: გარდაჴდეს ოდენ ჭირი იგი, არამედ ყოლადვე აჴსოვდესცა არაო, ესევითარი სიხარული მოვიდეს. ეგრეთვე იყოს წმიდათა ზედა. და არა ამას ზედა უხარის დედაკაცსა, რამეთუ მოვიდა კაცი სოფლად, არამედ რამეთუ მას შვილი ესუა....
სახარებაჲ იოვანესი 16:21
20. ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ, რამეთუ სტიროდით და ჰგოდებდეთ თქუენ, ხოლო სოფელსა უხაროდის, და თქუენ სწუხდეთ, არამედ მწუხარებაჲ თქუენი სიხარულად გარდაიქცეს.21. დედაკაცი რაჟამს შობნ, მწუხარე არნ, რამეთუ მოიწია ჟამი მისი. ხოლო რაჟამს შვის ყრმაჲ, არღარა მოეჴსენის ჭირი იგი სიხარულითა მით, რამეთუ იშვა კაცი სოფელსა შინა.22. ხოლო თქუენ აწ ჭირი გაქუს. და მერმე კუალად გიხილნე თქუენ, და უხაროდის გულთა თქუენთა, და სიხარული თქუენი არავინ მიგიღოს თქუენგან.
სახარებაჲ იოვანესი თავი 16