თ ა რ გ მ ა ნ ი: არასადა აბრალა მას უკეთურებისათჳს, არამედ უფროჲს უგულისხმოებისათჳს. ხოლო რაჲ ზიარებაჲ აქუნდა ამას შობასა ჰურიათასა თანა, რაჲთამცა მისგან ესე ცნა? გარნა ფრიადი აქუნდა ზიარებაჲ, რამეთუ პირველდაბადებული კაცი, და კუალად გუერდისაგან მისისა შექმნული, და შობაჲ იგი ბერწთაჲ, და საქმენი იგი ყოველნი, რომელნი წყალთა მათ ზედა აღესრულნეს, წყალსა მას ზედა, რომლისაგან ელისე რკინაჲ აღმოიღო, და კუალად ზღუაჲ მეწამული, რომელი განვლეს ჰურიათა, და ემბაზი იგი, რომელსა ანგელოზი აღსძრვიდა, და ასურისა ნემანის საქმჱ, რომელი იორდანეს განწმდა, - და ესე ყოველნი ნათლის-ღებისა სახესა მოასწავებდეს. და კუალად მრავალი თქუეს ამისთჳს წინაჲსწარმეტყუელთა, ვითარცა იტყჳს, ვითარმედ: „ერსა მას შობადსა, რომელ ქმნა უფალმან“; და ვითარმედ: „განახლდეს, ვითარცა ორბისა, სიჭაბუკჱ შენი“; და: „ნათელ-იღე, ნათელ-იღე, იერუსალჱმ!“ და: „ნეტარ არიან, რომელთა მიეტევნენ უშჯულოებანი“.
სახარებაჲ იოვანესი 3:9
...ფრიად უგულისხმისმყოფელეს გამოჩნდა ნიკოდემოსისა, და არა უგულისხმისმყოფელეს ოდენ, არამედ უმჴნესცა, რამეთუ მას ბევრეული ესევითარი ესმა და არავის უქადაგა, არცა კადნიერ იქმნა, ხოლო ამან საქმჱ სამოციქულოჲ ქმნა, რამეთუ ქალაქი სრული მოაქცია უფლისა და ყოველთა უქადაგა. და კუალად ნიკოდემოსს შეუძლებელად უჩნდა საქმჱ იგი, და სახჱცა იგი ქარისაჲ მოართუა უფალმან, და ვერვე შეიწყნარებდა სიტყუასა მას, ხოლო დედაკაცსა მას პირველ უკჳრდა, და ჰრქუა რაჲ უფალმან არა სახითა და მრავალღონეობით, არამედ ოდენ განჩინებით, ვითარმედ: „არა სწყუროდის უკუნისამდე, რომელმან ჩემმიერი წყალი მიიღოს“, მეყსეულად ჰრწმენა და ჰრქუა მას:
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უფალო, მეც მე წყალი ეგე, რაჲთა არა მწყუროდის და არცაღა მოვიდე აქა ვსებად“ (4,15).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: პირველ, ესმა რაჲ „წყალი ცხოველი“, ხილულსა წყალსა ჰგონებდა, ხოლო ისწავა რაჲ, ვითარმედ სულიერ არს წყალი იგი, ჰრწმენა, ვითარმედ ძალ-უც მას დაყენებად წყურილსა, გარნა თუ რაჲ არს, არა იცოდა; ესე გულისხმა-ყო, ვითარმედ უზეშთაეს არს ხილულთა ამათ, გარნა თუ რაჲ არს ჭეშმარიტებით, არა უწყოდა, არამედ ესე ცნა, ვითარმედ უზეშთაეს იაკობისა არს, და იწყო წყლისა მის თხოვად. ესე არს სული და გონებაჲ კეთილი, რამეთუ არცა ამაოდ შეიწყნარა სიტყუაჲ იგი,...