სახარებაჲ იოვანესი 6:15

თ ა რ გ მ ა ნ ი: იხილეთ ბუნებათა მათთა სისუბუქჱ, არღარა შაბათისა დაჴსნაჲ იზრუნეს, არცა შჯულისაჲ რაჲ მოიგონეს, რომელსა პირველ იტყოდეს, არამედ მუცელი რაჲ აღივსეს, წინაჲსწარმეტყუელად ეტყოდეს და მეფედ დასუმაჲ ეგულებოდა; ხოლო ქრისტე ივლტოდა, რაჲთამცა გუასწავა სოფლისა პატივთა შეურაცხებაჲ, და ვითარმედ არარაჲ უჴმს მას ქუეყანისაჲ; რამეთუ ყოველი უნდოჲ გამოირჩია: დედაჲ და სახლი და ქალაქი და ზრდილობაჲ და სამოსელი, და არა უნდა, რაჲთამცა ქუეყანისა საქმეთა მიერ გამოჩნდა, რამეთუ ზეცისაჲ ყოველი ბრწყინვალე იყო, და დიდად ანგელოზნი და ვარსკულავი და მამაჲ ქადაგებდა, და სული წმიდაჲ წამებდა, და წინაჲსწარმეტყუელთა პირველვე ეთქუა, ხოლო ქუეყანისაჲ ყოველი უნდოდ აქუნდა, რაჲთა ესრეთ უფროჲსად გამოჩნდეს ძალი მისი, რამეთუ მოვიდა, რაჲთა გუასწაოს შეურაცხებაჲ სოფლისაჲ. ამისთჳს პილატეს ეტყოდა: „მეუფებაჲ ჩემი არა არს ქუეყანისაგან“. (პეტ. 1,24) ხოლო რომელ წინაჲსწარმეტყუელი იტყჳს, ვითარმედ: „აჰა მეუფჱ შენი მოვალს“, (ესაია 62,11); (ზაქ. 9,9); <span...

...ნათესავი ჩუენი. რაჲსათჳს, ჵ უბადრუკნო? არა თუ განდგომილებასა გასწავლიდა; არა გიბრძანაა ხარკი მიცემად კეისარსა? (შდრ. მათ. 22,21); (მარკ. 12,17); (ლუკ. 20,25) არა გენებაა მეფედ დადგინებაჲ, და ივლტოდა? (შდრ. იოან. 6,15) და არა უნდოსა ცხორებასა ეძიებდაა მარადის? და არცა სახლი აქუნდა, არცა სხუაჲ რაჲმე საქმეთაგან ამის სოფლისათა. (შდრ. მათ. 8,20); (ლუკ. 9,58) არამედ გულისხმა-ყავთ, ძმანო, ვითარმედ არა თუ მოელოდეს საქმესა მას, ანუ თუ ეშინოდა მისგან და ამისთჳს იტყოდეს, არამედ ტყუვილით იტყოდეს, რაჲთამცა შეაშინეს ერი იგი შურისაგან, რომელი აქუნდა ქრისტეს მიმართ, რამეთუ ესრეთ აღძრეს ერი ქრისტესა ზედა. არამედ ვინაჲთგან მოკლეს ცხორებაჲ იგი ყოველთაჲ, ამისთჳს ქალაქი და ნათესავიცა მათი წარიღეს, და იქმნა სიტყუაჲ იგი, რომელსა ტყუვილით იტყოდეს, ჭეშმარიტ, რომელსა არა მოელოდეს. თუ არა, ქრისტემან ვის ასწავა განდგომილებაჲ? რამეთუ იგი მარადის დაჰჴსნიდა განდგომილებასა და ასწავებდა ცხორებასა საღმრთოსა და მორჩილებასა მთავართასა, რამეთუ პირველნი იგი იყვნეს მასწავლელ განდგომილებისა, ვითარ-იგი იყო იუდა...