თ ა რ გ მ ა ნ ი: დიდებულსა მას დღესა მეორედ მოსლვისა მისისასა იტყჳს, ვითარმედ: მოვედო სიმდაბლით და სიმშჳდით, და არა შემიწყნარეთ მე, არცა ესოდენთა ამათ საკჳრველებათაჲ გრწმენა, არამედ გეგულების ჩემი ჯუარ-ცუმაჲ და მოციქულთა ჩემთა მოწყუედაჲ და არა ინებეთ ცხორებაჲ თქუენი. აწ უკუე სახლი თქუენი ოჴერ იქმნას, და თქუენ - ტყუე და განბნეულ ყოველსა ქუეყანასა, ხოლო ჩემდა ხილვად არღარა ღირს იქმნათ, ვიდრე უკუანაჲსკნელსა მას დღესა მეორედ მოსლვისასა, ოდეს მიხილოთ საშინელად მომავალი. ძრწოლაჲ შეგედვას და აღმიაროთ მაშინ, არამედ არარას გერგოს აღსაარებაჲ იგი, რამეთუ მას ჟამსა არა არს სარგებელი სინანულისაჲ.
ხოლო რომელ თქუა, თუ „ამიერითგან“, არა მის ჟამისათჳს თქუა, ოდეს ამათ სიტყუათა იტყოდა, არამედ ჟამითგან ჯუარ-ცუმისა მისისა, რაჲთა ცნან, ვითარმედ იგი არს ძე ღმრთისაჲ, თანასწორი მამისაჲ, და იგი არს, რომელი წინაჲსწარმეტყუელთა მიერ იტყოდა, რამეთუ ესევე სიტყუაჲ წინაჲთვე დავით ქადაგა: „კურთხეულ არს მომავალი სახელი-თა უფლისაჲთა“. ამათ სიტყუათა მიერ აღდგომაჲ მოასწავა და მეორედ მოსლვაჲ, და ვითარმედ მაშინ ყოველთა...