საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 21:13

თარგმანი: რასა იტყჳ, ჵ ნეტარო! ანდამატის-სახე განუკუეთელი ეგე სული შენი შეურვებულ იქმნებისა, მარადის განმზადებული ყოველთა ძჳრთა თავს-დებისათჳს? მოგჳგებს, ვითარმედ: ჰე, რამეთუ ყოვლისა მიმართ მზა ვარ უშიშად და სიმჴნით წინა-განწყობად, თჳნიერ ხოლო ცრემლთა და თანა-ლმობისა ძმათაჲსა. ესენი მძლევენ და მერევიან, რამეთუ ესრეთ ჰნებავს ღმერთსა, რაჲთა სიკუდილამდე ყოველსა ჭირსა წინა-განვეწყობოდით, ხოლო ძმათა თანა-ლმობასა ზედა მოვდრკებოდით ლმობიერად. ესე თქუა და თანა-ლმობაჲ აჩუენა. ხოლო არა-სმენითა მათისა დაყენებისაჲთა ჩუენ სახე მოგუცა, რაჲთა, რაოდენცა თანა-გუელმოდის მშობელთა და ძმათა ჩუენთა ტირილისათჳს, არამედ ნუვე დავეყენებით განსლვად მონაზონებად, გინა თუ სხუათა რათმე ჟამიერთა და სულიერთა ღუაწლთა შეკადრებად, რომელთაგან იგინი გუაყენებდენ ჩუენ.

...ვინც ყოველივე ამას, ხმელეთსა და ზღვას გაბედულად ხვდებოდა, ვინც ჯოჯოხეთის ალმასის კარიბჭეებს დასცინოდა და ვის წინაშეც საერთოდ ვერაფერი დგებოდა, როცა საყვარელ ადამიანთა ცრემლები იხილა, ისე გატყდა და დაიმუსრა ეს ალმასი, რომ ვერც კი დაფარა განცდა, არამედ მაშინვე თქვა: „რასა იქმთ, სტირთ და შეაურვებთ გულსა ჩემსა?" (საქმ 21:13) რას ამბობ? მითხარი: იმ ალმასისებრი სულის შემუსვრა ცრემლმა შეძლო? დიახ, ამბობს იგი; რადგან ყოველივეს ვუძლებ, გარდა სიყვარულისა; ის მძლევს და მიპყრობს. ეს არის მოსაწონი ღმერთისთვის. წყალთა უფსკრულმა იგი ვერ შემუსრა, მცირე ცრემლებმა კი შემუსრა. „რასა იქმთ, სტირთ და შეაურვებთ გულსა ჩემსა?" (საქმ 21:13) რადგან დიდია სიყვარულის ძალა.

გსურს კვლავ იხილო იგი, როგორ ტირის? მოისმინე, როგორ ამბობს იგი სხვაგან: **„ამისთჳს იღჳძებდით და მოიჴსენეთ, რამეთუ სამსა წელსა ღამით და დღით არა დავსცხრებოდე ცრემლით...