1. ნუ გული გითქუამნ უჴმართა ნაშობთა განმრავლებად და ნუ იხარებ შვილთა ზედა უღმრთოთასა.2. გან-ღა თუ-მრავლდენ, ნუ გიხარინ მათ ზედა, უფრო ხოლო თუ არა იყოს შიში უფლისაჲ მათ თანა.3. ნუ გრწამნ ცხორებაჲ იგი მათი და ნუ ესავთ ადგილსა მათსა, რამეთუ კუნესოდის გლოვითა უჟამოჲთა. შჯობს ერთი მართალი, რომელი ჰყოფდეს ნებასა ღმრთისასა, ვიდრეღა-არა ბევრთა უშჯულოთა. და უშვილოჲსაცა სიკუდილი უმჯობესად შეჰრაცხე, ვიდრეღა არა შვილთა ღმრთისა უმსახურებელთა.4. რამეთუ ერთისაგან გონიერისა ქალაქნი აღეშჱნნიან და ნათესავნი უღმრთოთანი აღოჴრდიან.5. მრავალი ესე იხილა თუალმან ჩემმან და უფროჲს არს, რომელი ისმინა ყურმან ჩემმან.6. შესაკრებელსა მას ცოდვილთასა აღატყდა ცეცხლი და ნათესავსა მას უშჯულოსა აღჴდა რისხვაჲ.7. რამეთუ არა ულხინა ნათესავსა მას ძუალთა გმირთასა, რომელნი-იგი განდგომილ იყვნეს მძლავრებითა მათითა.8. არა ერიდა დასამწირებელსა ლოთისსა, რომელნი-იგი საძაგელად შექმნნა ამპარტავანებისა მათისათჳს.9. არა ჰრიდა წარწყმედისაგან ნათესავსა მას ქანანელთასა, რომელნი-იგი მოსრნა ცოდვითა მათითა. ესე ყოველი უყო ცოდვითა მათითა ნათესავსა მას ქედფიცხელსა და სიმრავლესა მას წმიდათასა არა აოტა. რამეთუ არა დაიმარხნეს მათ მცნებანი იგი მისნი უდაბნოსა მას ზედა.10. და ეგრეთ ექუსასი ათასი ქუჱითნი თანა შემოსრულნი, გულფიცხელობასა თჳსთა11. რამეთუ ერთღა თუ სადამე იპოოს ქედფიცხელი, საკჳრველვე იყოს განრინებაჲ მისი. რამეთუ წყალობაჲ და რისხვაჲ მის მიერ არს: ძლიერ არს ლხინებითა და მერმე დათხევად რისხვისა.12. რავდენ არს წყალობაჲ მისი, ეგრეცა მრავალ წილ მისწუდის ლხინებაჲ მისი. კაცი საქმეთა თჳსთა ზედა განიკითხოს.13. ვერ ივლტოდეს ტაცებითა ცოდვილი, და მოთმინებაჲ მორწმუნისა არა ფუჱბულ იქმნეს14. ყოველმან წყალობით ადგილი იპყრას და კაცად-კაცადი საქმითა თჳსითა იპოოს.17. ნუ ესრე იტყჳ: უფლისაგან დავემალო და მაღალთაგან მო-ვინმე-მიჴსენოს, ანუ ესოდენსა მას შორის ერსა ვინ მიცნას მე, ანუ რაჲ ეგოდენი არს თავი ჩემი ეგოდენსა შორის ერსა და განუზომელსა დაბადებულსა.18. აჰა ესერა, ცანი ცათანი და ყოველნი უფსკრულნი გამოძიებასა მისსა. შეირყინენ ერთბამად მთანი მაღალნი და საფუძველნი ქუეყანისანი.19. მიხედვასა მისსა შეძრწუნებულნი იძრვოდიან.20. და მათ ზედა არავინ რაჲ ზრახოს გულითა მათითა და გზათა მისთა არავინ აგოს განგულებად განგებითა თჳსითა. და რასა-იგი იქმოდის, ვითარ ვინ აგოს ხილვაჲ.21. რამეთუ მრავალ არიან საქმენი მისნი, რომელ-იგი ფარულად იქმნებიან.22. საქმენი იგი სიმართლისა მისისანი ვინ განთქუნეს და ვინ შეუძლოს, რამეთუ გრძელ არს აღთქუმაჲ მის თანა.23. ნაკლულევანმან გულითა ვითარ უძლოს გულისხმისყოფად, რამეთუ კაცი უგუნური და შეცთომილი გონებითა ზრახავნ სიცრუვესა.24. შვილო, ისმინე და ისწავე მოძღურებაჲ ჩემი და სიტყუათა ჩემთა ერჩდინ ყური შენი.25. გამოვაცხადო სასწორით სწავლულებაჲ დაბადებისა უფლისაჲ და საქმეთაჲ დასაბამითგანთაჲ.26. დაბადებით მათით განუჩინა ნაწილი მათი კაცად-კაცადსა.27. განაშუენნა სოფელსა შინა საქმენი იგი მისნი და ფლობაჲ მისი თესლითი თესლადმდე მათა. არა შეემშია და არცა მოუძლურდა და არცა მოაკლის კაცად-კაცადმან შრომისაგან თჳსისა.28. კაცმან მოყუასსა თჳსსა არა აჭირა და უკუნისამდე არა წარჴდენ ბრძანებანი იგი სიტყუათა მისთანი.29. და მაშინ უფალმან ზეცით ქუეყანად გარდამოიხილა და აღავსნა იგინი კეთილითა თჳსითა.30. სულითა ყოველთა პირუტყუთაჲთა აღავსო პირი მათი და მუნვე მისა მიმართ ყო მისაქცეველი მათი.