...ნანულად, არამედ ცოდვასა მასვე შინა ეგოს, არა თუმცა ხოლო მისი თხოაჲ შეუწყნარებელ იყო, არამედ დაღაცათუ სხუანი ითხოვდენ მისთჳს, რომელთა ფრიადი აქუნდეს კადნიერებაჲ, არავე შეისმინების თხოაჲ მათი, ვითარცა იერემია ილოცვიდა ჰურიათათჳს და ესმა ღმრთისაგან, ვითარმედ: „ნუ ილოცავ ერისა ამისთჳს, რამეთუ არა ვისმინო შენი“. ხოლო უკუეთუ უმჯობესსა ითხოვდე, საყუარელო, და თავი შენი ღირსად გამოაჩინო ლოცვათა შენთა სმენისა, და მოქალაქობაჲ გაქუნდეს მოციქულთა მობაძავი და გაქუნდეს მოყუსისა მიმართ ერთობაჲ და სიყუარული, უეჭუელად მიემთხჳო თხოვასა შენსა, რამეთუ სახიერი არს მეუფჱ ჩუენი.
ხოლო ვინაჲთგან თქუა, თუ: „რომელიცა ითხოონ, ეყოს მათ მამისა ჩემისაგან“, - რაჲთა გულისჴმა-ვყოთ, ვითარმედ არა მამაჲ ხოლო არს მომნიჭებელი კეთილთაჲ, არამედ ძეცა მისსავე აღასრულებს კეთილისმომნიჭებელობასა, ამისთჳს შესძინა და თქუა:
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „სადაცა იყვნენ ორნი გინა სამნი შეკრებულ სახელისა ჩემისათჳს, მუნ ვარ მე შორის მათსა“ (18, 20).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: მრავალნი არიან ერთად შეკრებულნი, გარნა უფალი მათთჳს იტყჳს, რომელნი სახელისა მისისათჳს შეკრებულ იყვნენ და სხჳთა ყოვლითავე სათნოებითა შემკობილ, ვითარცა ზემო ვთქუ; რამეთუ ესევი-თარი არს სიტყუაჲ ესე უფლისაჲ: რომელნი სახელისა ჩემის...