თარგმანი: ნათელსა შინა სლვად გულისჴმა-ჰყოფდ მოქმედებასა სათნოებათასა, რამეთუ ყოველი სათნოებაჲ თჳს და საკუთარ და ბუნებითად ღმრთისაჲ არს, ვითარ სიწმიდე და სახიერებაჲ და კაცთმოყუარებაჲ და მსგავსნი ამათნი. და რაჟამს ჩუენ მოგუეცნენ ესენი მადლით მის მიერ, მაშინ ზიარებაჲ გუაქუს ურთიერთას და მისსა მიმართ, ხოლო მოგუეცემის მაშინ, რაჟამს მოსწრაფედ ვეძიებდეთ.
მაქსიმესი: ნათელ ნათელსა შინა მყოფ არს ღმერთი მამაჲ ძისა შორის და სულისა. არა სხუაჲ და სხუაჲ ნათელი, არამედ — ერთი ნათელი, ერთობისათჳს არსებისა და ბუნებისა; ხოლო განყოფილი —თჳთებისათჳს და შეურევნელობისა გუამთაჲსა; რაჲთა ცხად იყოს სამთა ნათელთა ერთბრწყინვალებაჲ. და კუალად, სახისმეტყუელებით ნათელსა შინა ყოფად ღმრთისა ითქუმის, რაჟამს ჩუენ ნათელ ვიქმნნეთ მადლით, მოგებითა სათნოებათაჲთა, და მან თავადმან სავანე ყოს ჩუენ შორის, ვითარცა ბუნებითმან ნათელმან მადლით მის მიერ განათლებულთა შორის.