1 კორინთელთა მიმართ 14:2

თარგმანი: რომელნი-იგი ენათა იტყოდიან, თჳნიერ თარგმანებისა არავინ უწყინ ჴმაჲ მათი, რაჟამს სხჳთა ენითა იტყოდიან, და არა მით, რომლითა ჩუეულ იყვნიან მკჳდრნი მის ქუეყანისანი. ამისთჳს დაღაცათუ წინაჲსწარმეტყუელებისასა უდარეს არს, რომელი-იგი მითვე ენითა მათითა სასმენელად ყოველთა წინაჲსწარმეტყუელებნ, არამედ არცა ეგრეთ უნდო და განსაგდებელ არს, რამეთუ ღმერთსა ეტყჳნ, ესე იგი არს, ვითარმედ საღმრთოდ იტყჳნ, და რამეთუ სულითა წმიდითა არა ლიტონად მომზრახ, არამედ საიდუმლოთა მეტყუელ არნ.

...ვითარმედ ესე თჳსაგან სახჱ არს წერილისაჲ, რამეთუ ვითარცა მიზეზად დააწესებს მას, რომელი თჳთ აღესრულებოდის. და ჯერ-არს ყოვლისაჲვე გამოწულილვით გულისხმის-ყოფაჲ გონებასაცა მეტყუელისასა და პირსა საქმისასა და წესთა წერილისათა, რაჲთა არა ვსცთებოდით, რამეთუ იტყჳს მოციქული: „ძმანო, ნუ ყრმა იქმნებით გონებითა“. (1 კორ. 14,20)

სწავლაჲ პა ვითარმედ ჯერ-არს ზეცისა დიდებისა ძიებაჲ და არა ქუეყანისაჲ; და მოწყალებისათჳს

ხოლო ამისი არა წერილთა ოდენ გულისხმის-ყოფისათჳს ჯერ-არს კითხვაჲ, არამედ საქმეთათჳსცა ჩუენთა, რამეთუ მცირეთა ყრმათა დიდთა საქმეთათჳს არა ჰსურის, არამედ უნდოთა საქმეთათჳს, მღერისათჳს სწადის ცუდთა და არარათა, რამეთუ შეიქმან მეფეთა თიჴისათა და საყდართა და ცხენთა, ხოლო ჭეშმარიტი მეფჱ არარად შეურაცხიეს. ეგრეთვე არიან კაცნი, რომელნი ამას ესევითარსა საქმესა იქმან, და ზეცისა კეთილთათჳს ესმის და ყოლადვე არა ზრუნვენ, ხოლო საქმეთა მათ ამაოთა და თიჴისათა, ვითარცა ყრმანი, ესრეთ მოსწრაფე არიან, და სიმდიდრჱ და დიდებაჲ და ყოველივე სოფლისაჲ უყუარს, რომელი-იგი ყრმათა მღერაჲ არს, ხოლო ჭეშმარიტსა მას ზეცისა დიდებასა და სუფევასა არა ეძიებენ, არამედ ვითარცა ყრმანი ამათ ამაოთათჳს ტირიან, ხოლო მათ ჭეშმარიტთა ყოლადვე არა მოიჴსენებენ. ამისთჳს იტყჳს მოციქული, ვითა...