1 კორინთელთა მიმართ 16:2

თარგმანი: ერთშაბათ კჳრიაკესა უწოდს. ესე იგი არს, ვითარმედ: კჳრიაკითი-კჳრიაკედ მოიჴსენებდით მადლსა მას, თქუენ ზედა ქმნილსა უფლისა მიერ, რომელმან აღდგომასა მისსა თანა აღგადგინნა და სამადლობელად მისსა მასვე დღესა ნაწილსა განიღებდით, მცნებისათჳს მისისა, საქმარად მოწყალებისა, და რაჲთა არა გრცხუენოდის, მცირე თუ რაჲმე იყოს ნაწილი იგი, შენგან მოწყალებისათჳს განჩინებული, ამისთჳს არა მყის მოღებასა, არამედ უნჯებასა და შეკრებასა გამცნებ, არა ძალისა უმეტესსა, არამედ, რაჲცა რაჲ ძალი მოგცეს ღმერთმან, და ესრეთ, შეკრებული იგი მოიღო.

...იან. შექმენი, ადამიანო, ისეთი കൂട്ടობანი, რომ სიმთვრალის მძვინვარება განიშორო; შეკრულთათვის და ჭირში მყოფთათვის კარგია ასეთი მეგობრობა.

ასეთი რამ უბრძანა პავლემ კორინთელებსაც: „რაჲთა არა, ოდეს მოვიდე, მაშინღა იქმნას შეკრებაჲ.“ (1 კორ 16:2). ახლა კი სიმთვრალის, განცხრომისა და ფლანგვისათვის ყველაფერს ვაკეთებთ: საერთო სარეცელსაც, საერთო ტრაპეზსაც, საერთო ღვინოსაც და საერთო ხარჯსაც ვაწყობთ; ხოლო მოწყალება არავის გაუხდია საერთო. ასეთი იყო მოციქულთა დროს მეგობრობა: ყოველივე, რაც ჰქონდათ, შუაში იდებოდა. მე კი ყველაფერს არ გიბრძანებთ, არამედ მხოლოდ ერთ ნაწილს. ამბობს: „ერთშაბათად-ერთშაბათად კაცად-კაცადი თქუენი თჳს თანა დაიკრებდინ და იუნჯებდინ, რაჲცა-იგი განემარჯოს“ (1 კორ 16:2), თითქოს შვიდი დღისათვის რაიმე ხარკი მოეტანოს, გადაედოს და ამგვარად გასცეს მოწყალება, მცირეც იყოს თუ დიდიც. რადგან ამბობს: **„არა ეჩვენო შენ პირსა უფლისასა ჴელცუდად...