1 კორინთელთა მიმართ 2:6

თარგმანი: პირველად უკუე სისულელედ უწოდდა საღმრთოსა სიბრძნესა, რეცა ჩუეულებითა გარეშეთა სიტყჳსაჲთა. ხოლო აწ, რაჟამს განცხადებულად დაასაჯა სისულელე საწარმართოსა მას სიბრძნესა, ჭეშმარიტისა ამის სიბრძნისათჳს იწყებს სიტყუად; ესე იგი არს ქადაგებაჲ ქრისტესი, ჯუარისა მიერ ცხოვნებაჲ ყოველთა, ქუეშე კერძო ცისა მყოფთა. [... ... ...ს]ა უწოდს, რამეთუ იგინი ? არიან სრულ, რომელთა კაცობრივი ყოველი შეურაცხ-ყვეს და საღმრთოთა შჯულთა მოქმედებასა მისცნეს თავნი თჳსნი.

თარგმანი: ვინაჲთგან გამოაჩინა, ვითარმედ კაცთა მიერ სიბრძნედ შერაცხილი იგი სიცოფე არს, ხოლო საღმრთოჲ იგი — სიბრძნე, რომელი წარწყმედულთა მათ სიცოფედ შეურაცხიეს, იგი არს ჭეშმარიტი სიბრძნე. ამისთჳს აწ განჩინებულად სახელ-სდვა მას სიბრძნედ, ხოლო სიბრძნედ იტყჳს ქრისტეს ქადაგებასა, და რომელ ჯუარისა მიერ ცხონდა ყოველი სოფელი. იტყჳს უკუე, ვითარმედ: წარმართნი იგი ფილაფოსნი მათთა მათ მიმდგომთა ასწავლიან სიბრძნესა ცოფსა და საწუთროჲსასა და მცირედჟამ მყოფსა, რომელსა შინა არარაჲ არს სარგებელი, უკუეთუ ჭეშმარიტი იგი სიბრძნე არა თანა-ერთოს, არამედ — ფრიადიცა სავნებელი. ხოლო ჩუენ მოციქულნი ჭეშმარიტსა მას სიბრძნესა ვასწავლით სრულთა მათ, რომელ არიან მორწმუნენი, რომელთაცა ჰრწმენეს ქრისტე, რამეთუ იგინი არიან სრულნი და ბრძენნი, რომელთა უგულებელს-ყვნეს კაცობრივნი საქმენი, ვითარცა უძლურნი და არად სარგებელნი, და მისცნეს თავნი მათნი ღმერთსა ესევითართა მათ ვასწავლით სიბრძნესა, ხოლო სიბრძნესა არა თუ ამის სოფლისასა, რომელი-იგი განხრწნადი და წარმავალი არს და არარაჲ არს მისგან საუკუნისა მის მიმართ მერმისა მიმავალი, არამედ დალევნასა თანა ამის საწუთროჲსასა დაილევის...