თარგმანი: თქუა რაჲ, ვითარმედ უჴმს მნესა და განმგებელსა საღმრთოთა საქმეთასა, რაჲთა სარწმუნო იყოს, აწ განაკრძალებს, რაჲთა არა მათ ამის ჯერისათჳს განიკითხონ პავლეცა, ვითარმედ: სარწმუნო-მე არსა ანუ არა, რომელი-ესე არა თუ სიმაღლისა ანუ ზუაობისაგან, არამედ ამისთჳს საწუნელება უჩნდა მას, რაჲთა არა იჭუნეულობამან მოძღურისა და ქადაგისამან შეამთხჳოს მოწაფეთა იჭუნეულ ყოფაჲ სარწმუნოებისა მისთჳსცა მის მიერ მათდა ქადაგებულისა.
1 კორინთელთა მიმართ 4:3
2. მნეთაგან კი იმას მოითხოვენ, რომ თვითეული მათგანი სანდო იყოს.3. პირადად ჩემთვის სულერთია, თქვენ განმსჯით თუ კაცთა მსჯავრნი. მე თვითონაც არ განვსჯი ჩემს თავს.4. რადგანაც არაფერი მაქვს სინიდისის საქენჯნი, მაგრამ ამით როდი ვიმართლებ თავს, რადგანაც უფალია ჩემი განმკითხველი.
1 კორინთელთა მიმართ თავი 43. პირადად ჩემთვის სულერთია, თქვენ განმსჯით თუ კაცთა მსჯავრნი. მე თვითონაც არ განვსჯი ჩემს თავს.
თავი ა̂. რაჲთა არა განიწვალებოდინ ურთიერთას დიდების მოყუარებისაგან და კაცობრივისა სიბრძნისა, რომელსა შინა იტყჳს საღმრთოჲსა სიბრძნისათჳს და საღმრთოთა მსახურთათჳს, და არა-განკითხვისათჳს მოძღუართაჲსა, და რაჲთა არა ვიყვნეთ განლაღებულ და ზუავ
მოციქულისაჲ: ხოლო ჩემდა საწუნელება არს, უკუეთუ თქუენ მიერ განვიკითხო (4,3).:
თავი ა̂, * გ
მოციქულისაჲ: ხოლო ჩემდა საწუნელება არს, უკუეთუ თქუენ მიერ განვიკითხო გინა თუ კაცობრივისაგან დღისა (4,3).:
თარგმანი: რამეთუ არა მის სიტყჳსა მიერ, რომელ თქუა თუ — "საძიებელ არს მნეთა შორის, რაჲთა სარწმუნო ვინმე იპოვოს" — იჭუეულ იქმნენ პავლესთჳსცა თუ: სარწმუნოჲ-ძი არს ანუ არა, რომელ-ესე დამჴსნელი იყო მათისა სარწმუნოებისაჲ, თუმცა მისთჳს იჭუეულ იქმნეს. ამისთჳს იტყჳს, ვითარმედ: მე უღირსად და საწუნელად მიჩნს, თუმცა თქუენ მიერ ანუ სხჳსა ვის კაცისა მიერ განვიკითხვოდე, რამეთუ ჩემ ზედა არა ჯერ-არს ამისი ქმნაჲ. ხოლო ესე არა თუ ზუაობისათჳს თქუა, არამედ, ვითარცა ვთქუ, ეშინოდა, ნუ-უკუე მოძღურებაჲ მისი და სარწმუნოებაჲ, რომელ ექადაგა მათდა, იჭუეულად შეჰრაცხონ და წარწყმდენ. ესე იგი არს, ვითარმედ: არა თქუენ გწუნობ, და ამისთჳს საწუნელებად მიჩნს თქუენ მიერ განკითხვაჲ, არამედ არცა სხჳსა ვის კაცისა მიერ თავს ვიდებ ამას დღეთა ამათ შინა კაცობრივთა (ესე იგი არს, საწუთროსა ამას, რომელსა შინა კაცნი განიკითხვენ ურთიერთას).
ჰომილია 2
3. უღირსი მღვდლები და განკითხვის საფრთხე:
სრულად ნახვა...თუ მმართველთა ცხოვრებას გამოვიძიებთ, თვითონ ჩვენ გავხდებით მოძღვართა ხელდამსხმელნი, და ზემოთა ქვემოთ ექცევა: ზემოთ ფეხები იქნება, ქვემოთ კი თავი.
მოისმინე პავლე, რომელიც ამბობს: „ხოლო ჩემდა საწუნელება არს, უკუეთუ თქუენ მიერ განვიკითხო გინა თუ კაცობრივისაგან დღისა“ (); და კვლავ: „ხოლო შენ რაჲსა განიკითხავ ძმასა შენსა?“ (). თუ ძმის განკითხვა არ არის ჯეროვანი, მით უმეტეს მოძღვრისა. თუ ეს ღმერთმა გიბრძანა, კარგად იქცევი და სცოდავ, თუ არ აღასრულებ; ხოლო თუ პირიქითაა, ნუ გაბედავ და დადგენილ საზღვრებს ნუ გადასცდები. ხბოს შექმნის შემდეგ აარონს აუჯანყდნენ კორეს, დათანისა და აბირონის მომხრენი; მერე რა? განა არ დაიღუპნენ? თითოეულმა თავის საქმეზე იზრუნოს. თუ მოძღვრება გაუკუღმართებული აქვს, ანგელოზიც რომ იყოს, ნუ დაემორჩილები; ხოლო თუ სწორად ასწავლის, მის ცხოვრებას კი ნუ მიაპყრობ ყურადღებას, არამედ სიტყვებს....