თარგმანი: რაჲ არს სიტყუაჲ ესე, რომელ თქუა თუ "ზატიკად ჩუენდა დაიკლა ქრისტე. ამიერითგან ვზატიკობდეთ"? გარნა ამას მოასწავებს, ვითარმედ ზატიკი ჰურიათაჲ იყო დაკლვაჲ იგი ცხოვრისაჲ მის, და უბრძანებდა მათ რჩული, რაჲთა შჳდ დღე დღეთა მათ დაკლვისა მისისათა უცომოსა ჭამდენ შემდგომად დაკლვისა მისისა. და ამისთჳს იტყჳს, ვითარმედ: უფუარი იგი ამისი სახე იყო, რაჲთა ჩუენ არარაჲ გუაქუნდეს ჩუენ შორის უკეთურებისა მის ძუელისა კაცისა ნაწილი, რამეთუ ქრისტეს სახედ იყო ტარიგისა მის დაკლვაჲ. და ვითარცა იგი ზატიკად ჰურიათა დაიკლვოდა, ეგრეთვე ქრისტე ჩუენთჳს დაიკლა ზატიკად ჩუენდა. და ამისთჳს ჩუენცა თანა-გუაც, რაჲთა, ვითარცა სახისა მის ცხოვრისა ჭეშმარიტებაჲ ჩუენ ზედა აღესრულა, ეგრეთვე ჩუენცა უფუვარისა მის სახესა ჭეშმარიტებით აღვასრულებდეთ და განვსწმედდეთ თავთა ჩუენთა ყოვლისაგანვე სიძუელისა ცოდვათაჲსა და ყოვლისავე ცომისაგან უკეთურებისა, რამეთუ, ვითარცა ტარიგი იგი სახე იყო ჩუენთჳს დაკლულისა ტარიგისა ღმრთისაჲ, რომელმან აიხუნა ცოდვანი სოფლისანი, ეგრეთვე უცომოებაჲ იგი ამისი სახე იყო, რაჲთა შემდგომად ნათლის-ღებისა არღარა შევჰრთოთ შემდგომსა მას ცხორებასა შინა ნაწილი რაჲმე...
1 კორინთელთა მიმართ 5:8
თარგმანი: "ზატიკობისა" წილ დღესასწაულობაჲ უსაკუთრეს არს, რამეთუ დღესასწაულობაჲ ჯერ-არს სიდიდესა ზედა ნიჭთასა, ხოლო დღესასწაულობაჲ ესე არს, რაჲთა არა შუებათა ჴორციელთა და ბოროტთა გემოვნებათა, არამედ საღმრთოთა და სულიერთა საქმეთა ზედა ვიხარებდეთ, რომელი-ესე არს უცომოჲ სიმართლისა და ჭეშმარიტებისაჲ.
...(შდრ. ლუკ. 6,36) ხოლო დღესასწაულობად არა ერთსა დღესა შინა გჳბრძანა, არამედ ყოველთავე დღეთა ცხორებისა ჩუენისათა.
ამისთჳს იტყჳს მოციქული: „ამიერითგან ვზატიკობდეთ ნუ ცომითა მით ძუელითა, ნუცა ცომითა სიბოროტისა და უკეთურებისაჲთა, არამედ უცომოჲთა მით სიმართლისა და ჭეშმარიტებისაჲთა“.
არცა კუალად ერთსა შეგუაყენნა ადგილსა ლოცვად და კიდობანსა წინაშე დგომად შჯულისა და ტაბლასა ოქროჲსასა, არამედ ღირს-გუყვნა ყოველთა მეუფისა გულთა შინა ჩუენთა ქონებად და ყოველსა ჟამსა და ყოველსა ადგილსა სიტყუად მისა მიმართ, შეწირვითა უსისხლოჲსა მის მსხუერპლისაჲთა, ლოცვითა, წიგნის-კითხვითა, მოწყალებითა და ყოვლითურთ დამკჳდრებითა მისითა ჩუენ შორის, რაჲთა მას მხოლოსა ვიწურთიდეთ, მარადის მას ვხედვიდეთ თუალითა სულისაჲთა, მისსა მას შუენიერებასა განვიცდიდეთ, მის თანამზრახვალ ვიყვნეთ, მისა გუსუროდის.
ხოლო რომელთა ესევითარი აქუნდეს ცხორებაჲ, და მოქალაქობაჲ მა-თი ზეცათა შინა იყოს, და ესრეთ მარადის დღესასწაულობდენ სულითა, მცნებათაებრ ქრისტესთა, მათდა რადღა საჴმარ იყოს შაბათობაჲ იგი ძუელისა მის შჯულისაჲ?
სწავლაჲ ლთ ვითარმედ ესე არს ჭეშმარიტი დღესასწაულობაჲ: განშორებაჲ ბოროტთაგან და ქმნაჲ სათნოებისაჲ
აწ უკუე, ღმრთისმოყუარენო, ჩუენცა ვდღესა...