1 თესალონიკელთა მიმართ 3:1

„მოიჴსენენით, ძმანო, შურომანი ჩუენნი და რუდუნებანი, რამეთუ ღამე და დღე ვიქმოდეთ, რაჲთა არავის დაუმძიმოთ თქუენგანსა, და ესრეთ ვქადაგეთ თქუენდა მიმართ სახარებაჲ იგი ღმრთისაჲ. თქუენ მოწამე ხართ და ღმერთი, ვითარ-იგი ღირსად და მართლად და უბიწოდ თქუენ მორწმუნეთა მიმართ ვიყვენით, ვითარცა-ეგე იცით, ვითარ კაცად-კაცადსა თქუენსა, ვითარცა მამაჲ თჳსსა შვილსა, ეგრეთ გლოცევდით თქუენ და ნუგეშინის-გცემდით და გიწამებდით, რაჲთა ხჳდოდით თქუენ ღირსად ღმრთისა, რომელმან-იგი გიჩინნა თქუენ თჳსსა მას სასუფეველსა და დიდებასა." (1 თეს 2:9–12).

1. მოციქულის შრომა და სიტყვის შეწყნარება

მასწავლებელმა მძიმე არ უნდა მიიჩნიოს არაფერი იქიდან, რაც მოწაფეთა ცხონებას ემსახურება. რადგან თუ ნეტარი იაკობი ღამითა და დღით ფარათა დასაცავად იწურებოდა, მით უმეტეს მას, ვისაც სულები აქვს მინდობილი, თუნდაც საქმე შრომატევადი იყოს და თუნდაც მდაბალი, ყველაფერი უნდა აკეთოს და მხოლოდ ერთს უმზერდეს: განსწავლულთა ცხონებასა და იქიდან ღმერთთან მისულ დიდებას....

...ნითა, ვითარცა ჩუენ მიერ, ვითარმცა მოწევნულ იყო დღე იგი უფლისაჲ."** (2 თეს 2:1–2).

1. ცრუ ცნობები უფლის მოსვლის შესახებ

როცა პირველ წერილში თქვა, რომ „ღამე და დღე უფროჲს და უმეტეს ვევედრებით ხილვად პირისა თქუენისა" (შდრ. 1 თეს 3:10)¹, და რომ „ვერღარა დავთმეთ, ჯერ-ვიჩინეთ ათინას შინა დაშთომაჲ მარტოთა" (1 თეს 3:1), და რომ „და მივავლინეთ ტიმოთე, ძმაჲ ჩუენი" (შდრ. 1 თეს 3:2), ამ ყველაფრით თავის სურვილს აჩვენებს, რომელიც ჰქონდა, რათა მათთან მისულიყო. ამიტომ, რადგან, როგორც ჩანს, ვერ მოასწრო წასვლა და მათი რწმენის ნაკლულებათა, ანუ „დაკლებული იგი სარწმუნოებისა თქუენისაჲ" (1 თეს 3:10), შევსება, ამის გამო მეორე წერილს უმატებს და თავისი მოსვლისაგან დანაკლისს წერილებით ავსებს. ხოლო რომ არ წასულა, იქიდან შეიძლება მივხვდეთ; რამეთუ წერილის წერისას ამბობს: **„ხოლ...

...ნიჭად მივიჩნევთ; ისეთი კეთილი გვიყავით, რომ მას ღმერთისგან მომდინარედ ვთვლით, უფრო სწორად კი - ღმერთის საქმედაც, რადგან ასეთი მაღალი განწყობა არც მხოლოდ ადამიანური სულისაა და არც მხოლოდ ადამიანური გულმოდგინებისა. ამბობს: „ღამე და დღე უფროჲს და უმეტეს ვევედრებით" (1 თეს 3:10). და ესეც სიხარულის ნიშანია. როგორც მიწათმოქმედი, როდესაც ისმენს თავისი იმ მიწის შესახებ, რომელზეც იშრომა, რომ ნაყოფით არის დამძიმებული, ნატრობს საკუთარი თვალით იხილოს ასეთი სიამოვნება, ასევე პავლესაც სურდა მაკედონიის ხილვა.

„უფროჲს და უმეტეს ვევედრებით" (1 თეს 3:10). იხილე სიჭარბე. „ხილვად პირისა თქუენისა და განმტკიცებად დაკლებული იგი სარწმუნოებისა თქუენისაჲ." (1 თეს 3:10). აქ დიდი საკითხი დგას. რადგან, თუ ახლა ცხოვრობ იმიტომ, რომ ისინი დგა...