...არ უნდა აკეთოს ურჯულო საქმე, არამედ უნდა ეშინოდეს მისი დაუძინებელი თვალისა და სასჯელის საფრთხის ქვეშ ყოველთვის სამართლიანობაზე ზრუნავდეს. შემდეგ, საკუთარი თავის გასამართლებლად, მამამთავარი ამბობს: ნუ იფიქრებთ, რომ ამ შემთხვევაშიც მოვიტყუე; „რამეთუ დაჲცა ჩემი არს ჭეშმარიტად მამით, არა დედით და მეყო მე ცოლ" (). მე და მას, ამბობს, ერთი მამა გვყავს; ამიტომ დად ვუწოდე. მაშ, ნუ მამხილებთ; თუმცა სიკვდილის შიშმა ასეთ აუცილებლობაში ჩამაგდო, რადგან მეშინოდა, თქვენ მისი გამო არ მომეკლათ და თქვენ არ მიეთვისებინათ, მაინც ამ შემთხვევაშიც არ მითქვამს სიცრუე. შეხედე, როგორ ცდილობს მართალი დაამტკიცოს, რომ აქაც არ მოუტყუებია. თუ გინდათ ყველაფერი ზუსტად იცოდეთ ჩემგან, ამბობს, მაშინ მოისმინეთ თავად ის თათბირი, რომელიც ჩვენ შორის იყო. „და იყო, ოდეს გამომიყუანა მე სახლისაგან მამისა ჩემისა" (). აქ ყურადღება მიაქციე მართლის დიდ სიბრძნეს — როგორ აჩვენებს მათ, საკუთარ თავზე თხრობისის რიგში, რომ იგი თავიდანვე ღვთის რჩეულთა შორის იყო, რომ თავად ღმერთმა გამოიწვია იგი სახლიდან და მათ ქვეყანაში მოიყვანა, რომ მეფეს შეეცნო — იგი ღვთის წინაშე დიდი კადნიერების მქონე ადამიანთაგანია. **„ოდეს, — ამბობს, — გამომიყუანა...
დაბადება 20:12
11. უთხრა აბრაამმა: ვიფიქრე, ღვთის შიში არ ექნებათ ამ კუთხეში და ჩემი ცოლის გამო მომკლავენ-მეთქი.12. მართლაც ჩემი და არის ეს ქალი, მამაჩემის ასულია იგი, ოღონდ დედაჩემის ასული არ არის. ამიტომაც ვითხოვე ცოლად,13. როცა ღმერთმა მამაჩემის სახლიდან ამახეტიალა, ვუთხარი ქალს: ეს ერთი მადლი მიყავი-მეთქი: რა მხარეშიც რა უნდა მოვხვდეთ, თქვი ჩემზე, ჩემი ძმა არის-თქო ეს კაცი.
დაბადება თავი 20